با یاری خدا وبلاگ ایران جدید از امروز وارد چهارمین سال فعالیت خودش میشه راستش اون اوایل اصلا قصد نداشتم که وبلاگ نویسی رو به این شکل و شمایل امروزی انجام بدم و دیدگاها و تفکراتم به گونه ای دیگر بود ولی به مرور زمان کم کم علاقه‌ای در من به وبلاگ و وبلاگ نویسی ایجاد شد که باعث شد مدتها این روند رو ادامه بدم و الان هم که در خدمتتون هستم.

و امروز وبلاگ من به عنوان تریبونی برایم مطرح است که هرز چندگاهی حرفهایم را در آن می‌زنم ، با این امید که لااقل هزاران نفر در ماه به حرف‌هایم گوش می‌دهند که این برای من بسیار با ارزش است. 
در این راه با دوستانی آشنا شدم و همکارانی هم داشتم که در چند مقطع زمانی به بنده کمک می‌کردند از لطف تمام این دوستان نیز سپاسگذارم.
به پیج‌رنک وبلاگم اهمیتی نمیدهم کما این که مدتی هم به پیج‌رنک 4 رسیدم ولی با پیش آمدن دوره خدمت و اینکه به طور مداوم نمی‌توانستم مطلب پست کنم باز به پیج‌رنک 3 رسیدم ، ولی بازدید کننده های وبلاگ برایم بسیار اهمیت دارد طوری که یکی از اهدافم برای ارسال مطلب در وبلاگ جذب بازدید کننده بوده است و امروز تا حدودی به این هدف دست پیدا کرده ام و طبق آمار موجود بیش از 90 درصد بازدید کننده های وبلاگ از طریق موتور‌های جستجو وارد وبلاگ می‌شوند و به طور ثابت تعداد بازدیدها در روز به عدد میانگین 1500 رسیده.
هدف دیگری که واقعا دنبال می‌کرده ام و خواهم کرد کمک به هموطن هایم ولو خیلی کوچک در حل مشکلاتشان است طوری که بارها پیش آمده که در باره یک موضوع خاص پزشکی ویا اطلاعاتی در مورد یک بیماری خاص بیش از 15 ایمیل با موضوع یکسان دریافت کرده‌ام که با اشتیاق تمام به تک تک آنها پاسخ داده ویا به طور گسترده برایشان وقت گذاشته ام. که البته این گونه فعالیتها در هیچ گونه آمارگیر و شماره اندازی ثبت نمی‌شود ولی ارزشی بسیار بالاتر از آمارهای نجومی دیگران برایم دارد.

 البته دیگه از این به بعد روشهای دیگری هم در پیش خواهم گرفت تا علاوه بر بازدیدهای ثابت،مطالب وبلاگ از طریق خواننده های اشتراکی از طریق feedburner و ارسال ایمیل به اعضا هم خوانده شود.
 
خب اینجا چند نکته مهم رو باید در روز تولد وبلاگم بیان کنم :
اول این که متاسفانه رابطه خوبی با خواننده های وبلاگم نداشتم و تا به حال بجز 20-30 نفر دوست واقعی در اینترنت موفق نشدم دوستان بیشتری پیدا کنم،البته آمار خوراک خوان وبلاگم رو زیاد روش حساب نکنید چون حدود یک ماهه که راش انداختم و از حق نگذریم خیلی بیشتر از اینها باید باشه و انشاالله خواهد شد.
دوم صادقانه اعتراف میکنم مطالبی در وبلاگم هست که قانون کپی رایت رو رعایت نکرده و از این بابت از خالق این آثار پوزش می‌طلبم و از این که دیگر امکان تصحیح پست‌ها و پیدا کردن نویسنده آنها پس از این مدت غیر ممکن است شرمنده‌ام.

با تمام این تفاسیر با اطمینان عرض می‌کنم که همیشه اینجا مشکلاتی داشته و دارد و تنها کسانی که در بهبود و ارتقای سطح مطالب نقش دارند خواننده های مطالب هستند که با انتقاد های سازنده خود مسیر حرکت وبلاگ را هدایت میکنند.
در انتها از تمام دوستان خوبم که در این مدت همیشه در کنار من بوده اند تشکر می‌کنم بخصوص از آقای صادق جم که زحمات زیادی کشیده.

پی نوشت: درباره همین موضوع
http://blogestan.blognevesht.com/1387/09/30/3th-birthday-of-iranew/