روزنامه نگاری موبایلی

آیا تا به حال پیش آمده که شاهد صحنه جالبی باشید و قصد کرده باشید با موبایلتان از آن عکس بردارید، درباره آن بنویسید و نوشته را همراه عکس در اینترنت به اشتراک بگذارید؟!

در این پست می‌خواهم در مورد زیرشاخه‌ای از روزنامه‌نگاری شهروندی تحت عنوان «موبایل ژورنالیسم» برایتان بنویسم و در قسمت بعدی پست، یکی از سرویس‌های جالب روزنامه‌نگاری مبتنی بر موبایل را به شما معرفی کنم.

موبایل ژورنالیسم، همان طور که از اسم آن برمی‌آید، نوشتن و انتشار گزارش‌های خبری با استفاده از قابلیت‌های روزافزون گوشی‌های موبایل و یا نت‌بوک‌های با قابلیت اتصال به اینترنت است.

روز به روز بر ویژگی‌های گوشی‌های موبایل افزوده می‌شود، دیگر کیفیت عکس و فیلم برداری آنها، دست کمی از دوربین‌های کمپکت ندارد. تعداد اپلیکیشن‌های خوب ویرایشگر متن، تصویر و حتی ویدئو هم کم نیست و به تدریج بر تعداد آنها افزوده می‌شود. در بسیاری از نقاط جهان هم گوشی‌های موبایل می‌توانند به اینترنت با سرعت خوب متصل شوند.

نوکیا شماری از گوشی‌های N95 خود را مجهز به یک بسته نرم‌افزاری ویژه روزنامه‌نگاری است. حتی گروهی از خبرنگاران رویترز، سال قبل در یک طرح آزمایشی با استفاده از گوشی‌های N82 و N95 خود، رخدادهای اجلاس جهانی اقتصادی داووس Davos و همچنین مبارزات انتخاباتی آمریکا و المپیک پکن را گزارش کردند.

این بسته نرم‌افزاری از قابلیت‌های برجسته گوشی‌های نوکیا برای ضبط صدا و عکس و ویدئو استفاده می‌کند. حتی این امکان وجود دارد که روی هر فایل چندرسانه‌ای اطلاعات GPS و زمان ضبط تصویر هم درج شود و به این ترتیب کار ارسال خبر آسان‌تر شود.

اما این تنها نوکیا نیست که کار روزنامه‌نگاری کاربران موبایل را ساده می‌کند. آیفون هم که یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌هایش در دسترس بودن انبوهی از اپلیکیشن‌های جالب و کاربردی است، تعداد زیادی اپلیکیشن دارد که از آنها می‌توان برای تهیه و تنظیم خبرهای نوشتاری و چند رسانه‌ای استفاده کرد. اپلیکیشن‌هایی مثل:

Duo, ReQuail, Camera (photo/video), iProRecorder, Skype, IM+, QQ, Twitlocator, TwitVid, TwitPic, TwitMic, VideoUp, FaceMic, DocsToGo, WordPress, TypePad, Slideshow, Mail2Group, LinkedIn, facebook, Maos, RoamBi

در عین حال گوشی‌های جدید، مجهز به برنامه‌هایی شده‌اند که هر یک از آنها را مبدل را به ایستگاه سیار پخش زنده ویدئو می‌کنند. آیفون ۳GS، می‌تواند ویدئو را به صورت زنده به یوتیوب بفرستد و نوکیا N97 هم مجهز به اپلکیشنی است که ویدئوها را به صورت زنده در سایت qik به نمایش می‌گذارد.

با این توضیحات، یک شهروند دنیای امروز، دفتر روزنامه‌نگاری‌اش را همواره همراه خود دارد. بنابراین اگر سر سوزن ذوقی در او به همراه اندکی بخت و اقبال  موجود باشد، می‌تواند گزارش‌های خبری از رویدادهای مهم جهان تهیه کند که چه بسا، تشکیلات عریض و طویل خبرگزاری‌های معتبر دنیا با هزینه‌های میلیونی هم قادر به تهیه آنها نباشند.

اما اخبار تولیدی توسط این ژورنالیست‌های آماتور را به کجا می توان فرستاد؟

گرچه می‌توان به سادگی این اخبار را به وبلاگ شخصی فرستاد یا برای هر سایت خبری دیگری میل کرد، اما سایت‌های زیادی هم بنا شده‌اند که هر یک با شیوه‌ خاص خود، سعی دارند اخبار موبایل ژورنالیست‌ها را جمع‌آوری کنند. روز به روز بر تعداد این سایت‌ها افزوده می‌شود و در عین حال طراحی و کارکرد آنها مؤثرتر و هوشمندانه‌تر می‌شود. سه نمونه را در اینجا می‌آورم:

ادامه نوشته

رئیس جمهور را مردم انتخاب کردند

با انتخاب آقای احمدی نژاد به عنوان ریاست جمهوری اسلامی ایران طبق معمول چند روز اخیر متاسفانه شاهد ایجاد تشنج و فضای ناآرامی در سطح تهران بودیم که واقعا جای تاسف و نگرانی دارد. چرا که تمام طرفداران آقای موسوی ظاهرا کاملا مطمئن هستند که در انتخابات این دوره تخلف روی داده و به هیچ عنوان زیر بار این واقعیت که مردم خود سرنوشت خود را برگزیده‌اند نمی‌خواهند بروند.

برادران و خواهران من چرا ما باید فقط دیدمان به اندازه نوک دماغ خودمان باشد ؟ چرا باید چشم بر روی بسیاری از واقعیت های اتفاق افتاده ببندیم؟ چرا نباید قبول کنیم که امروز سرمایه کلان کشور تنها در دست قشر مرفه جامعه ما نیست و ثروت اکنون به طور مساوی در حال تقسیم در جامعه است؟ چرا گروه کثیری از مردم جامعه را که در دور‌دستها و روستاهای محروم و دور افتاده زندگی می‌کنند را نادیده می‌گیریم؟ چرا تغییر معیشت و زندگی این افراد را نادیده می‌گیریم ؟ چرا سالهای سال همیشه به مفسدان اقتصادی که اسامی تک تکشان را هم می‌دانیم، ناسزا گفتیم ولی حالا که نامی از آنها برده شده منکر این قضیه می‌شویم ، در حالی که آقای احمدی نژاد نیز با این حال در اولین نطق خود پس انتخاب به صراحت از عزم راسخ خود در برخورد با این قشر که مثل زالو از بدنه کشور تغذیه می‌کنند صحبت کرد.

دوستان من بیش از نیمی از آراء توسط مردمی با سطح درآمد پایین و ساکن مناطق محروم بوده که حتی نمیدانند ماهواره و اینترنت چیست ، این در حالی است که قشر مرفه ما که قاعدتا از این نظام ناراضی هستند تمام فضای اینترنت را بر ضد آقای احمدی نژاد پر کرده‌اند و فقط خود نویسنده و خواننده این مطالب بوده اند و به قدری این فضا اشباع شده بود که بسیاری از طرفداران آقای موسوی به یک باور کاذب رسیده بودند که تمام کشور مخالف احمدی‌نژاد و برنامه هایش هستند و در برنامه‌های ماهواره ای چنان تصویر تاریک و زشتی از فضای سیاسی و انتخاباتی کشور به نمایش گذاشتند و مظلوم نمایی کردند ، در مواردی هم ایران را با اسرائیل و صهیونیسم مقایسه کردند .این افراد همان کسانی بودند که تا چند روز پیش فضای موجود در کشور را یک فضای بی‌سابقه و کاملا باز ارزیابی کرده بودند. اما گویا این دوستان انتظار دارند که در این شرایط حساس کشور هر زمان که اراده کردند به خیابانها بریزند و تضاهرات و شورش برپا کنند!

یک خواهش هم از کسانی دارم که زمان انتخابات با شعار آزادی، چشم و گوش بسته به پای صندوقهای رای نروند، بیایید قبول کنیم که هیچ کدام هنوز جنبه آزادی را نداریم!

پی‌نوشت: مدتها بود (حدود 2 سال) که هیچ گونه مطلب سیاسی و یا انتقادی ننوشته بودم ، متاسفانه یا خوشبختانه اصلا اهل سیاست نیستم و دوست ندارم که در هیچ‌یک از بحث‌های مربوط به سیاست اضهار نظری بکنم ولی در شرایط موجود کمی تغییر زاویه دید برای گروهی از جوانان به نظرم لازمه .

قوانین جهانی حقوق بشر

امروز در هر جای شهر مثل:اتوبوس، تاکسی، دکان و مغازه، مهمانی و... صحبت از آزادی و خورده شده حق و ظلم وستم و از این حرفاست ولی وقتی کمی بیشتر روی کسانی که این صحبتها رو انجام میدن دقیق بشیم می‌بینیم که بیش از 90 درصد این افراد بیشتر حرف‌هایی که از این و آن شنیده اند رو بیان می‌کنند و حرف‌هاشون از روی اطلاعات و دانش شخصی خودشون نیست ، و شاید اگر از هر کدام از این افراد بپرسیم که یکی از مواد قوانین جهانی حقوق بشر رو برای شما نام ببرند از بیان یک موردش هم عاجز باشند.
پس تصمیم گرفتم تا در این پست مختصری در باره اعلامه‌ی جهانی حقوق بشر باهم یاد بگیریم:

اعلامیه جهانی حقوق بشر یک پیمان بین المللی است که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسیده‌است و شامل ۳۰ ماده‌ است که به تشریح دیدگاه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر می‌پردازد. مفاد این اعلامیه حقوق بنیادی مدنی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، و اجتماعی که تمامی ابنای بشر در هر کشوری باید از آن برخوردار باشند، مشخص کرده‌است.

مفاد این اعلامیه از نظر بسیاری از پژوهشگران الزام‌آور بوده و از اعتبار حقوق بین‌الملل برخوردارست، زیرا به صورت گسترده‌ای پذیرفته شده و برای سنجش رفتار کشورها به کار می‌رود.
کشورهای تازه استقلال یافته زیادی به مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر استناد کرده و آن را در قوانین بنادی یا قانون اساسی خود گنجانده‌اند.

تاریخچه

مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سه سال پس از تأسیس سازمان ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر تصویب نمود و اعلامیه جهانی حقوق بشر، که هدف آن ایجاد تضمین حقوق و آزادی های برابر برای همه مردم بود در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ به تصویب رسید، روزی که اینک در سراسر جهان به عنوان روز بین‌المللی حقوق بشر گرامی داشته می‌شود.

مفاد اعلامیه
ماده ۱: تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند . همه دارای عقل و وجدان می باشند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.

ماده۲: هر کس می تواند بدون هیچ گونه تمایز ، خصوصا از حیث نژاد ، رنگ ، جنس ، زبان ، مذهب ، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت ، وضع اجتماعی ، ثروت ، ولادت یا هر موقعیت دیگر ، از تمام حقوق و کلیه آزادی هایی که در اعلامیه حاضر ذکر شده است ، بهره مند گردد. به علاوه هیچ تبعیضی به عمل نخواهد آمد که مبتنی بر وضع سیاسی ، اداری و قضایی یا بین المللی کشور یا سرزمینی باشد که شخص به آن تعلق دارد . گواه این کشور مستقل ، تحت قیمومیت یا غیر خود مختار بوده یا حاکمیت آن به شکل محدودی شده باشد.

ماده ۳: هر کس حق زندگی ، آزادی و امنیت شخصی دارد.

ماده ۴: احدی را نمی توان در بردگی نگه داشت و داد و ستد بردگان به هر شکلی که باشد ممنوع است.

ادامه نوشته