متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی

در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با 30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که
بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند. آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند.

در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم. 
نکته:  RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.

1.  ورم تاندون آشیل وقتی از تاندون پشت زنو(تاندون آشیل)زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد. 
پیشگیری و درمان:  دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد. 

2.  ضربه ی مغزی  این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد. 
پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.

3.  کشیدگی ماهیچه های ران  این عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران می باشد. 
پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.

 4.  درد و ورم ساق پا  این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود. 
پیشگیری و درمان:  پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.

 5.  درد پایین کمر اگرچه این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است. 
پیشگیری و درمان:  اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.

 6.  کشیدگی عضلات و ماهیچه ها گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.
 پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.

 7.  آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف تعجب آور است که این آسیب %7 کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند. 
پیشگیری و درمان:  بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه  RICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.

8.  رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا  این آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهی پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.
 پیشگیری و درمان:  تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.

 9.  آسیب دیدگی شانه %20 آسیب دیدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال  و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.
 پیشگیری و درمان:  برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده  نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است. 

10.  آسیب دیدگی زانو در دونده ها آسیب دیدگی زانو %55 آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود. 
پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید. پیشگیری بهترین درمان است  اکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش میباشد .

8 ماده غذایی برای بالا بردن سیستم دفاعی بدن

مصرف کافی از مواد غذایی مفید برای سیستم دفاعی بدن، قدرت مقابله آن را بالا میبرد. این مواد غذایی به صورت های مختلف عمل می کنند. هرچه تعداد گلوبول های سفید خون در سیستم دفاعی بدن بیشتر باشد، بهتر می توانند با بیماری ها مقابله کنند و سلامتی بدن ارتقاء می یابد. در این مقاله قصد داریم شما را با 8 نوع مختلف از این مواد غذایی آشنا کنیم.

 اگر می خواهید دیگر به خاطر بیماری از دانشگاه یا سر کار جا نمانید، این مواد غذایی را نیز به برنامه غذاییتان اضافه کنید.
 1- ویتامین C : این ماده غذایی به دلایل زیادی در راس مواد غذایی مفید برای سیستم دفاعی بدن قرار می گیرد. تحقیقات زیادی روی فواید این ماده نسبت به مواد دیگر انجام گرفته است. تولید مکمل های ویتامین C هزینه ی کمتری می طلبد و به صورت طبیعی در میوه ها و سبزیجات بسیاری موجود می باشد.  تحقیقات نشان می دهد که ویتامین C میزان تولید گلوبول های سفید خون و پادتن را بیشتر می کند، به ویژه اینترفرون را که پادتنی است که روی سلول های را می پوشاند و از ورود ویروس به داخل آنها جلوگیری می کند.

ویتامین C احتمال ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی را با افزایش میزان کلسترول HDL کاهش می دهد و همچنین با مداخله در عملیاتی که از طریق آن چربی در شریان ها به پلاک تبدیل می شود، از بالا رفتن فشارخون نیز جلوگیری می کند. افرادی که ویتامین C را جزء یکی از اصلی ترین مواد در برنامه ی غذایی خود قرار می دهند، به میزان کمتری به بیماری های روده، پروستات و سرطان سینه مبتلا می شوند.  لازم نیست برای ارتقاء سیستم دفاعی بدن میزان بسیار زیادی از این ماده غذایی استفاده کنید. حدود 200 میلی گرم در روز میزان قابل قبولی به نظر می آید که از طریق خوردن 6 وعده میوه به دست می آید. اگر از مکمل های ویتامین C استفاده می کنید، بهتر است به جای استفاده یکباره، آنرا در طول روز به تدریج مصرف کنید.  

2- ویتامین E : این ماده غذایی با اینکه به اندازه ویتامین C مفید نیست، اما فواید بسیار زیادی برای سیستم دفاعی دارد.  
ویتامین E تولید سلول های کشنده، سلولهایی که میکروب ها و سلول های سرطانی را از بین می برند، را افزایش می دهد. این ویتامین همچنین تولید سلول های B، سلول های ایمنی که برای از بین بردن باکتری ها پادتن ایجاد می کنند، را افزایش میدهد. مکمل های ویتامین E زوال واکنش های ایمنی را که در افراد سالخورده مشاهده می شود، بهبود می بخشد. این ماده غذایی مفید همچنین خطر ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی را نیز کاهش می دهد.  مصرف 30 تا 60 میلی گرم از این ویتامین در روز برای افرادی که در برنامه غذاییشان از حبوبات و روغن های گیاهی استفاده می کنند کار دشواری نیست، اما مصرف بیش از این میزان کار دشواری به نظر می رسد، از اینرو استفاده از مکمل های این ویتامین برای ارتقاء سیستم دفاعی بدن ضروری است.

 برحسب شیوه کلی زندگیتان باید روزانه 100 تا 400 میلی گرم از این ویتامین استفاده کنید. افرادی که ورزش نمی کنند، سیگار می کشند یا به میزان زیادی از مشروبات الکلی استفاده می کنند باید روزانه میزان بیشتری از این ویتامین استفاده کنند.

3- کاروتینوئیدها: بتا کاروتین تعداد سلول های مقابله گر در برابر بیماری ها و سلول های T را افزایش می دهد و همچنین آنتی اکسیدانی بسیار قوی است که رادیکال های آزاد را که بالا رفتن سن را تسریع می کند، نابود می کند. این هم مانند سه آنتی اکسیدان بزرگ دیگر، یعنی ویتامین C و E، احتمال ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی را کاهش می دهد. تحقیقات نشان داده است که بتا کاروتین احتمال سکته و حملات قلبی را کاهش داده و با تقویت سلول های دفاعی که ماکروفاژ نامیده می شوند و برای کشتن سلول های سرطانی مورد استفاده قرار می گیرند، بدن را در برابر سرطان حفظ می کند.
مکمل های بتا کاروتین تولید لمفوسیت های سلول های T و سلول های کشنده را نیز افزایش داده و قدرت این سلول ها را برای مقابله با سلول های سرطانی تقویت می کند. بتا کاروتین یکی از مهمترین کاروتینوئیدهاست، اما کاروتینوئیدهای بسیار دیگری نیز وجود دارند.
محققان عقیده دارند که فقط بتا کاروتین نیست که این همه فایده در خود دارد، بلکه همه ی کاروتینوئیدها با هم عمل می کنند. به این دلیل است که اگر کاروتینوئیدها را با هم وارد برنامه غذایی روزانه تان کنید، مفیدتر از این است که فقط از مکمل های بتا کاروتین استفاده کنید.  بدن بتا کاروتین را به ویتامین A تبدیل می کند که خود خواص ضد سرطانی و تقویت گر سیستم دفاعی دارد. اما میزان بیش از اندازه از ویتامین A می تواند سم در بدن ایجاد کند، از اینرو بهتر است بتا کاروتین اضافی مورد نیاز را از غذاها دریافت کنید و اجازه دهید بدن خود میزان لازم از آن را به ویتامین A تبدیل کند.

4- بیوفلاوینوئیدها: این ماده غذایی با محافظت از سلول های بدن درمقابل آلاینده های محیطی، سیستم دفاعی بدن را تقویت می کند. بیوفلاوینوئیدها پوسته سلولی را دربرابر آلاینده هایی که قصد چسبیدن به آنها را دارند، محافظت می کنند. در طول غشای هر سلول، فضاهای میکروسکوپی وجود دارد، که آلاینده ها، میکروب ها و سموم می توانند در آن فضاها جای گیرند و کم کم با خوردن پوسته سلول، به درون آن راه پیدا کنند. اما وقتی بیوفلاوینوئیدها این فضاها را پر می کنند، دیگر جایی برای قرار گرفتن سموم و آلاینده ها وجود ندارد.
این مواد همچنین توانایی کلسترول برای ساخت پلاک در شریانها را نیز کاهش می دهد و همچنین احتمال ایجاد لخته در شریانها که موجب سکته یا حمله قلبی می شود را نیز کمتر میکند. تحقیقات نشان می دهد که افرادیکه میزان بیشتری بیوفلاوینوئید در برنامه غذایی خود دارند، کمتر به بیماری های قلبی-عروقی مبتلا می شوند.
برنامه ی غذایی که در آن میزان زیادی از سبزیجات و میوه تازه دیده می شود، حداقل شش وعده در روز، بیوفلاوینوئید لازم برای بدن را تامین می کند.

 5- روی: این ماده معدنی مفید، تولید سلولهای سفید خون را افزایش می دهد و قدرت مقابله این سلول ها را در برابر بیماریها تقویت می کند. این ماده همچنین حاوی سلول های کشنده ای است که با سلولهای سرطانی می جنگند و باعث می شوند گلوبول های سفید پادتن بیشتری تولید کنند. تحقیقات نشان داده است که مکمل های روی رشد سرطان را کندتر می کند. روی تعداد سلولهای T از بین برنده بیماری را، به خصوص در افراد سالخورده که معمولاً با کمبود این ماده معدنی روبه رو هستند، افزایش می دهد. با اینکه برخی تحقیقات ادعا می کند که مکمل های روی به شکل قرص، می تواند احتمال بروز و شدت بیماری ها را کاهش دهد، تحقیقات دیگری موفق به اثبات این مسئله نشده اند.
نکته مهم این است که مقدار بیش از اندازه از فلز روی در قالب مکمل (بیش از 75 میلی گرم در روز) می تواند موجب مختل شدن سیستم دفاعی بدن شود. مصرف 15 تا 25 میلی گرم در روز به نظر کافی می رسد. در برخی موارد مشاهده شده است که مصرف مکمل های روی در کودکان می تواند بیماری های تنفسی را کاهش دهد، اما هنوز به طور جدی به اثبات نرسیده است.

 سیر: این ماده غذایی تقویت کننده ای بسیار قوی برای سیستم دفاعی بدن محسوب میشود، که تولید گلوبول های سفید را افزایش میدهد، فعالیت سلول های کشنده و از بین برنده بیماری ها را تقویت می کند، و تولید پادتن را نیز در بدن بیشتر می کند. این خواص تقویتگر سیر به خاطر ترکیبات سولفور آن مثل آلیسین و سولفید میباشد.سیر همچنین میتواند مانند یک آنتی اکسیدان عمل کرده و رادیکال های آزاد موجود در جریان خون را از بین ببرد. این ماده غذایی مفید بدن را در برابر سرطان نیز حفظ می کند. مشاهده شده است که در فرهنگ هایی که سیر به میزان زیاد در غذاهای روزمره مورد استفاده قرار می گیرد، افراد کمتر به سرطان روده مبتلا میگردند. از آنجا که از چسبیدن پلاکت های خونی به هم و بسته شدن شریانها جلوگیری میکند، برای قلب نیز بسیار مفید است.

6- سلنیوم: این ماده معدنی تولید سلولهای کشنده را افزایش داده و سلول های ضد سرطانی را در بدن تقویت می کند. بهترین منابع غذایی برای این ماده، ماهی تن، ماهی سُرخو، خرچنگ دریایی، میگو ، حبوبات، سبزیجات ، برنج قهوه ای ، زرده تخم مرغ ، پنیر روستایی ، مرغ ( گوشت سفید)، تخم آفتابگردان، سیر، گوشت بره می باشد.  

7- اسید چرب امگا 3: تحقیقات نشان داده است که کودکانی که روزانه نصف قاشق چایخوری از روغن کتان استفاده می کنند، کمتر به بیماری های تنفسی مبتلا میشوند و کمتر از مدرسه غیبت می کنند. اسید چرب امگا 3 در روغن کتان و روغن ماهی (مثل سالمون و ماهی تن و ماهی اسقومری) که فعالیت سلول های بیگانه خوار (گلوبول های سفیدی که باکتری ها را از بین می برند) را افزایش می دهد، می توانند تقویت کننده ای برای سیستم دفاعی به حساب آید. استفاده کافی از مکمل های اسید چرب، و مصرف ویتامین E با هم سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می کند.  4 عادت رفتاری که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند برخی مواد غذایی و تاثیرات محیطی باعث می شود که سیستم دفاعی بدن نتواند به خوبی فعالیت کند.

موارد زیر خطرات جدی برای سیستم دفاعی بدن به حساب می آیند:
1- مصرف بیش از اندازه شکر: خوردن 100 گرم (8 قاشق چای خوری) شکر، که معادل یک قوطی سودا است، می تواند توانایی گلوبول های سفید را در کشتن میکروب ها تا 40 درصد کاهش دهد. تاثیر مخرب شکر بر روی سیستم ایمنی بدن، 30 دقیقه پس از هضم آن شروع شده و تا 5 ساعت ادامه می یابد. در عوض، هضم کربوهیدراتهای پیچیده و نشاسته هیچ تاثیر مخربی بر سیستم دفاعی بدن ندارد.

 2- مصرف مشروبات الکلی: مصرف مشروبات الکلی می تواند به دو صورت باعث اختلال کار سیستم ایمنی بدن شود. طریق اول با کمبود مواد مغذی کلی بدن است که باعث میشود بدن از کمبود مواد غذایی مفید برای سیستم دفاعی آسیب ببیند، و طریق دوم این است که الکل نیز مانند شکر، اگر به میزان زیاد مورد استفاده قرار گیرد، توانایی گلوبول های سفید را برای تکثیر شدن و از بین بردن سلول های سرطانی کاهش می دهد.

 3- آلرژی های غذایی: به طور ژنتیکی، ممکن است گاهای سیستم دفاعی برخی مواد مفید برای بدن را مانند شیر، جزء دشمنان بدن بشمارند و با آن مقابله کند که منجر به ایجاد آلرژی در افراد می شود. قبل از این مقابله، مرز روده مانند دیواره ای محکم است که از ورود بیگانگان جلوگیری می کند، اما پس چند مرتبه استفاده این دیوار فرو می ریزد و باعث می شود که مواد سمی نیز وارد جریان خون شود و بیماری به وجود آید.

4- چاقی بیش از اندازه: چاقی بیش از حد نیز می تواند باعث آسیب رساندن به سیستم دفاعی بدن شود. این مسئله بر توانایی تکثیر گلوبول های سفید و تولید پادتن تاثیر میگذارد و بیماری در فرد بیشتر اتفاق می افتد .

آیا خوردن شیر برای بدن ضرر دارد؟

شیر به عنوان "یک غذای کامل" شناخته می شود و علاوه بر ایـن بسیـار مـغـذی هـم هسـت. در سـالهای اخیر جمله "شـیـر گـاو فـقط مخصوص گوساله هاست" به صورت شعار محکم گروه های مختلف پزشکی درآمـده است. آنها معتقد هسـتـند کــه شیر چیزی نیست جز یک "سم کشنده." اگر شـمـا طـرفــدار این گروهک ها هستید و تصور می کنید که شیر عامل به وجود آمدن بسیاری از بیماری های خطرناک است در این قسمت دعاوی که در مقابل شیر قد علم کرده اند را بیان نموده و به آنها پاسخ داده ایم.  

• فرضیه: فراورده های لبنی خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش میدهند.
حقایق: اگر شما میزان زیادی شیر و پنیر استفاده می کنید، این احتمال وجود دارد که کلسترول خونتان افزایش پیدا کند. این درست است؛ اما شما هر غذایی که دارای چربی های اشباع شده باشد را مصرف کنید، احتمال افزایش کلسترول خون در آن وجود دارد. مخالفان شیر معتقدند که شیر همان شیر است اما همانطور که می دانید امروزه فراورده های کم چرب و یا بدون چربی آن تولید می شود که کلسترول خون را به میزان زیادی افزایش نمی دهند. در حقیقیت شواهدی وجود دارند که حاکی از آن است که حتی درون شیر مواد و ترکیباتی وجود دارد که می تواند به پایین آوردن کلسترول خون نیز کمک کنند. (البته در شیرهای پرچرب میزان چربی بر روی این مواد غلبه دارد) و از آنجایی که شیر سرشار از کلسیم و منیزیم می باشد به بهبود بیماری فشار خون نیز کمک می کند.  اما مخالفان شیر همواره در نشریه های مختلف مربوط به سلامتی دعاوی را به چاپ می رسانند که گویای این مطلب هستند که حتی انواع کم چرب شیر باز هم خطر بیماری ها و حملات قلبی را افزایش می دهد. اما مقالات آنها اغلب ساده انگارانه و گمراه کننده می باشد. بر اساس تحقیقی که در 32 کشور در مورد مصرف شیر و بروز بیماری های قلبی انجام شده هیچ چیز بر ضد شیر ثابت نشده. دلایل بروز بیماری های قلبی آنقدر گسترده بوده اند که دیگر جایی برای شیر باقی نگذاشتند. همچنین در این تحقیقات مشخص نشده بود که چه نوع شیری ( کم چرب و یا پر چرب) در کشورهای مصرف کننده مورد استفاده قرار می گرفته.

 • فرضیه: فراورده های لبنی ریسک ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش می هند.  
حقایق: تحقیقات نشان می دهند که میان لاکتوز ( قند شیر) و گالاکتوز ( یکی دیگر از قندهای موجود در شیر) وسرطان تخمدان ارتباط وجود دارد. این در حالی است که سایرین هیچ گونه اعتقادی به این قضیه ندارند. یکی از تحقیقات معتبری که در ژورنال بیماری های مسری در آمریکا صورت پذیرفته، این ادعا را به طور کلی رد می کند. به این معنا که ثابت شده است خانم های با سرطان تخمدان مقدار بیشتر و یا کمتری را نسبت به همنوعان سالم خود مصرف نمی کردند.

• فرضیه: فراورده های لبنی به طور کلی ریسک ابتلا به سرطان را افزایش می دهند.
حقایق: مشکل از شیر نیست بلکه به خاطر کل مقدار چربی مصرفی بدن می باشد. برای نمونه، میزان زیاد چربی ریسک ابتلا به سرطان روده و ریه را افزایش می دهد. اما برخی مطالعات نشان می دهند که شیرهای کم چرب می توانند به نوعی ریسک ابتلا به سرطان ریه را کاهش دهند. در حقیقت آزمایشاتی که بر روی حیوانات انجام شده نشان داده اند که ترکیبات شیر می توانند رشد سرطان را متوقف کنند. به علاوه شواهدی بر این اساس که شیر ریسک ابتلا به سرطان روده را نیز کاهش می دهد، وجود دارد. کلسیم و ویتامین  D که در شیر وجود دارد از روده در برابر بیماری ها محافظت می کند.  

• فرضیه: فراورده های لبنی ریسک ابتلا به دیابت در سنین پایین را افزایش می دهند.  
حقایق: این یکی از وحشتاناکترین دعاوی بود که چند سال پیش از طرف گروهی از پزشگان مخالف شیر، بیان شد. مرحوم دکتر "بنجامین سپاک" نیز جزئی از آنها بود.  آنها در حقیقت مخالف مصرف هر گونه محصولاتی که از حیوانات بدست می آید، بودند. این حقیقت دارد که در تحقیقی که در سال 1992 به پایان رسید تثبیت شده بود که پروتیین مخصوصی که در شیر گاو وجود دارد مستقیما باعث واکنش غیر طبیعی کودکان به طور ژنتیکی شده و نوعی سلول های انسولین ساز در آنها شروع به تکثیر می کند. اما تحقیقات وسیع تر در این زمینه هیچ گونه ارتباطی را بین دیابت در کودکی و شیر ثابت نکردند. تنها ثابت شد بچه هایی که از شیر مادر تغذیه می کنند ریسک کمتری در ابتلا به دیابت دارند. هیچ مقام رسمی اعلام نکرده بود که چنین کودکانی به هیچ وجه از لبنیات و یا شیر گاو استفاده نمی کرده اند.  

• فرضیه: شیر باعث ایجاد خلط در گلو می شود.  
حقایق: شواهد علمی اظهار می دارند: خیر، اینگونه نیست. این تصور غلط به این دلیل ایجاد شده که پس از مصرف شیر، به دلیل جنس خاص آن در دهان باقی مانده و کل سطح داخلی آنرا می پوشاند. در تحقیقی که در استرالیا انجام شد به تعدادی از افرادی که معتقد بودند شیر باعث ایجاد خلط می شود، مقداری شیر کاکائو و یا شیر سویا داده شد، البته بدون اینکه خودشان متوجه شوند. کسانی که شیر خالص خورده بودند اظهار می داشتند که دهان آنها لزج شده و خلط در گلویشان به وجود آمده، اما آن عده دیگر که شیر سویا و یا انواع مشابه آنرا مصرف کرده بودند نیز چنین ادعایی داشتند؛ بنابراین ما نمی توانیم با این روش شیر گاو را تحریم کنیم و به سرزنش آن بپردازیم.
اگر احساسی که بعد از خوردن شیر در دهانتان ایجاد می شود را دوست ندارید و یا تصور می کنید که آب دهانتان آنقدر سنگین می شود که قورت دادن آن برایتان مشکل است، بنابراین تمام این عوامل دلایل دیگری هستند که از شیر کم چرب یا بدون چربی استفاده کنید.

• فرضیه: فراورده های لبنی در حقیقت ریسک ابتلا به پوکی استخوان را افزایش میدهند.
حقایق: این تصور اشتباه در بسیاری از کشورها نظیر چین که تا حدود زیادی از سبزیجات تازه استفاده می کنند و به ندرت از فراورده های لبنی بهره می برند و به طور عادی پوکی استخوان در بین ساکنان آن وجود ندارد، بیان می شود. البته در این مطالعات تضادهایی هم دیده شده است:  بسیاری از بررسی ها نشان داده اند که مصرف کلسیم زیاد (به ویژه از طریق لبنیات آنهم در دوران جوانی) باعث ساخته شدن استخوان های محکم می شود، اما برخی آزمایشات هم وجود دارند که نشان میدهند فراورده های لبنی و یا مصرف کلسیم به هیچ وجه از شکسته شدن استخوان های لگن جلوگیری نمی کنند.
یکی از دلایل شاید این باشد که شیر سرشار از پروتیین است که پروتیین خود باعث می شود تا کلسیم بیشتری  ( کلسیوم در بدن نقش مهمی را در متراکم شدن بافت های استخوانی بازی می کند) از طریق ادرار دفع شود. البته کلسیمی که در شیر وجود دارد خیلی بیشتر از آن است که پروتیین بتواند بر آن غلبه کند. عوامل وراثتی نیز تاثیر چشم گیری بر روی این مطلب می گذارند. اکثر محققین همچنان  مصرف لبنیات را به تمام افراد توصیه می کنند. ( البته به همراه تمرینات ورزشی و در صورت لزوم مکمل های حاوی کلسیم) و آنرا به عنوان بهترین راه در جلوگیری از پوکی استخوان معرفی می کنند.  

• فرضیه: افرادی که در هضم لاکتوز مشکل دارند، می توانند لبنیات مصرف نکنند.
حقایق: بسیاری از افراد تصور می کنند که به هیچ وجه نمی توانند لاکتوز ( قند شیر) را هضم کنند. آنها نمی دانند که نفخ شکم و ناراحتی های معده ای تنها به دلیل لاکتوز موجود در شیر نمی باشد. البته باید توجه داشت که دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که کسانیکه به هیچ وجه نمی توانند لاکتوز را تحمل کنند به راحتی می توانند روزی 1 تا 2 فنجان شیر در بین وعده های غذایی خود میل کنند. البته اگر این افراد باز هم با مشکل برخورد کردند می توانند از انواع شیرهای کم لاکتوزی که امروزه در بازارها به وفور یافت می شود، استفاده کنند. راه شیری شیر و سایر فراورده های لبنی سرشار از کلسیم می باشند و نه تنها می توانند استخوان های شما را در سلامت کامل نگاه دارند، بلکه می توانند از فشار خون، بیماری های قلبی، سرطان روده و حتی دیابت نیز جلوگیری کنند. آنها همچنین یکی از منابع مهم سایر مواد مغذی نظیر ریبو فلاوین، ویتامین A , D و چند ماده معدنی دیگر نیز می باشند. شیر و سایر محصولاتی که از آن بدست می ایند به طور قطع دارای مقادیر فراوانی چربی هم می باشند، به همین دلیل است که کودکان بالای دو سال و بزرگسالان بلید از شیرها و ماست های کم چرب (1%) یا بدون چربی استفاده کنند.

مدیریت انرژی فردی

انسان بمنظور تفکر کردن، انجام کار، تصمیم گیری، اداره امور و هر گونه فعالیتی به انرژی نیاز دارد. انرژی جسمی، ذهنی و هیجانی به منزله سوختی میباشند که قدرت خلاقه، اندیشیدن و عمل کردن انسان را به حرکت وا میدارند. بنابراین با مدیریت انرژی و استفاده بهینه از انرژی درونی، میتوانید راندمان و بهره وری خود را ارتقا بخشید. اما در این میان عوامل فراوانی وجود دارند که سبب تخلیه انرژی شما گشته و در واقع انرژی شما را هدر میدهند. تخلیه گرهای انرژی ظرفیت عملکرد شما را کاهش داده و انگیزه و الهامات، که تعیین کننده یک زندگی کامل و متعادل است، را از شما سلب میکنند. با شناسایی و حذف این تخلیه گرها خواهید دید که خستگی، رخوت و کسالت از زندگی روزمره شما رخت بر بسته و سرشار از انرژی و طراوت خواهید شد. بهتر است انرژی خود را صرف مسائل مهمتر، اساسی تر و والاتر زندگی کنید تا آن را تلف مسایل پیش پا افتاده.

1- نگهداری جزئیات در حافظه. انرژی خود را با به خاطر سپردن تمام جزئیات هدر ندهید. عوض به خاطر سپردن لیست خرید، قرارهای ملاقات، نشانیها و شماره تلفنهای اشخاص آنها را در تلفن همراه و یا دستیار دیجیتال شخصی(PDA) خود ذخیره کنید و یا برنامه کاری خود را روی کاغذ یادداشت کنید.

 2- فرضیات و برداشتهای مبهم و غلط از گفته ها، اعمال و واکنشهای دیگران. تا کنون چند ساعت، چند روز و یا چند ماه انرژی صرف کرده اید تا منظور واقعی افراد دستگیرتان شود. به این سناریو توجه کنید: با یکی از دوستان خود در خیابان روبرو میشوید، اما وی بی اعتنا به شما از کنارتان عبور میکند. شما ساعتها به فکر فرو میروید که آیا وی متوجه شما نشده و یا متوجه شده اما به روی خود نیاورده. بهتر است برای روشن شدن ابهامات مستقیما مقصود و منظور دیگران را از خودشان سوال کنید تا حقیقت امر را دریابید، تا اینکه انرژی خود را بیهوده هدر دهید. و یا بیهوده برای خود اشتغال ذهنی ایجاد نکنید.

 3- تحمل و مدارا کردن عوامل آزار دهنده محیط و یا در روابط. صدای جیر جیر در، چکه کردن شیر آب، رنگ کسالت بار و تکراری اتاق کار و یا اتاق خواب....مدارا کردن  و تحمل عوامل آزار دهنده، ناهنجاریها، ناملایمات و حتی بی عدالتی به عنوان یک اخلاق پسندیده در باور مردم رخنه کرده است. ببینید چه چیزهایی در زندگی شما را آزار داده و یا مخل آسایش تان میباشند و در اسرع وقت در حذف آن عوامل برآیید. همچنین روابط ناکارآمد، مخرب و ناسالم انرژی شما را بطور کامل تخلیه خواهد کرد. با مشکلات و مسائل روابط خود روبرو شوید. یقین داشته باشید میزان انرژی که شما صرف اجتناب از مواجهه با شخص خاصی میکنید بسیار بیشتر از رویارویی با آن فرد خواهد بود.
 همچنین انرژی  مثبتی که در بلند مدت پس از حل اختلافات نصیبتان خواهد شد نیز بسیار محسوس، خوشایند و آرامش بخش است. چنانچه رابطه شما با فردی غیر قابل تحمل است  و شریک شما اصلاح ناپذیر میباشد، بدون احساس گناه به رابطه خود خاتمه دهید.

4- بهم ریختگی، بی نظمی و نابسامانی. اغراق نیست اگر بگوییم که مردم دنیا میلیونها ساعت از عمر خود را تلف یافتن اشیاء گم شده خود میکنند. هنگامی که بدنبال دسته کلید خود میگردید و یا میان انبوهی از اسناد دنبال پرونده خاصی میگردید، در واقع انرژی تلف میکنید. زندگی خود را سرو سامان دهید و نظم و ترتیب را در تمام جنبه های زندگی خود اعمال کنید. ضمن آنکه یک محیط مرتب ومنظم به شما آرامش خواهد بخشید.

5- مراقبت از خود را در اولویت آخر قرار میدهید. این باور که نیازهای دیگران را بایستی مقدم بر نیازهای خود بدانیم نیز غلط است. مثلی است که چنین میگوید: "همیشه از فنجان لبریز خود به دیگران بدهید." این بدان معناست که زمانی به دیگران کمک کنید که خود از یک موجودی و ذخیره کافی بهره مند باشید. هنگامی که شما انرژی کافی برای خود نداشته باشید چگونه قادر خواهید بود به دیگران انرژی بدهید؟ وقتی خودتان بیمار و نزار باشید چگونه خواهید توانست از دیگری پرستاری کنید. همیشه از انرژی ذخیره و مازاد خود دیگران را بهره مند سازید و نه از انرژی مورد نیاز خود.

 6- عوامل بسیار زیادی نیز وجود دارند که انرژی شما را بیهوده هدر میدهند بدون آنکه سودی در پی داشته باشند. مانند: سخن چینی، بدگویی، شایعه پراکنی، معاشرت و مصاحبت با افراد منفی باف، خیالبافی، تمرکز بر مسائل گذشته، احساسات و افکار منفی، اختلافات حل نشده، کینه ورزی، انتقام جویی، حسرت خوردن ، خشم، اعتیاد، ترسها، دلواپسی های بی مورد، شغل استرس زا و یا غیر دلخواه، تماشای بیش از حد تلویزیون،آلودگیهای صوتی و هوا،نداشتن هدف مشخص در زندگی، نداشتن اعتماد بنفس (فرد پیوسته در اضطراب و یا افسردگی بسر میبرد)، دروغگویی (فرد پیوسته نگران است مبادا دروغش بر ملا گردد)، فریبکاری، کنجکاوی و مداخله در امور دیگران.

 7- اینکه تمرکز و توجه شما بر چه چیزی معطوف میگردد بسیار حائز اهمیت است، از آنجایی که تمرکز کردن مستلزم صرف انرژی است. تمرکز بر مسائل منفی و عبث انرژی شما را تحلیل داده و در مقابل تمرکز بر موضوعات مثبت و ثمر بخش به شما انرژی میبخشد. انرژیهای منفی را حذف کنید و یا به حداقل برسانید مانند: ترس، خشم، یاس، شرمساری و گناه. انرژیهای مثبت را در خود پرورش دهید مانند: همدردی، شجاعت، گذشت و بخشش، ایمان، صداقت و خوش بینی.

  8- یک عامل تخلیه گر انرژی بسیار نیرومند معاشرت و مصاحبت با کسانی ست که مدام از شما عیبحویی کرده، تحقیرتان میکنند و اعتماد بنفس شما را کاهش میدهند. جدا از مواجهه با این افراد خودداری کنید و در عوض با افراد مثبت، خوشبین، مشوق و دلسوز معاشرت کنید.

 9-به دل گرفتن  و پذیرش انرژی منفی دیگران کار غلطی است. به یاد داشته باشید که انرژی منفی دیگران (اعم از عیب جویی، تهمت، بد دهنی، پرخاشگری، انتقاد ناروا) از درون خودشان نشات میگیرد و به شما ارتباطی ندارد.

10- در صورت نیاز از دیگران کمک بطلبید. درخواست کمک نشانه ضعف و وابستگی نیست.

11-کارهای روزانه خود را الویت بندی کرده و آنهایی که غیر ضروری میباشند را از برنامه  خود حذف کنید.

12-مدیریت زمان را فرا بگیرید.

13- وضعیت ایستادن، نشستن و خوابیدن خود را اصلاح کنید. بر خلاف تصور صاف نشستن از لم دادن  و قوز کردن به انرژی کمتری نیاز دارد.  برای تجدید انرژی از دست رفته و یا بهره مندی از انرژی کافی به چند توصیه زیر عمل کنید:
 1-به موسیقی دلخواه خود گوش  دهید.  
2-رژیم غذایی متعادل داشته و مولتی ویتامین را در آن بگنجانید.
3-آب کافی در طی روز بنوشید.  
4-اطراف خود را از افراد حمایت کننده و مثبت پر کنید.  
5-خواب کافی داشته باشید و به اندازه کافی بخندید.
6-اشتباهات خود و دیگران را مورد بخشش قرار دهید.
7-ورزش و فعالیت بدنی را فراموش نکنید.  
8-نیازهای خود را نادیده نگرفته و آنها را سرکوب نکنید.  
9-اجازه ندهید دیگران وقت شما را تلف کنند.  
10-با شور و اشتیاق"بله" بگویید و با قاطعیت "نه".
11-مرزهای مشخصی برای خود  و دیگران تعیین کنید.
12- هدفمند زندگی کنید. 

مواد غذایی حاوی کالری منفی

شاید عنوان " کالری منفی" قدری باعث تعجب شود؛ به هر حال همه ی غذاها دارای میزان خاصی کالری هستند و هیچ غذایی را نمی توانید پیدا کنید که به هیچ وجه دارای کالری نباشد. کلیه غذاهایی که ما به طور روزانه مصرف می کنیم، دارای میزان مشخصی کربوهیدرات، پروتئین، و چربی هستند. باید توجه داشته باشید که کلیه ی غذاهای مصرفی، به عنوان یک منبع ضروری به منظور ایجاد انرژی محسوب می شوند که بدن با استفاده از آنها انرژی لازم برای خود را تامین می کند. 

غذاها با کالری منفی به آن دسته از مواد غذایی اطلاق می شود که دارای کالری و میزان انرژی بسیار پایینی می باشند و بدن همان میزان انرژی را که به واسطه ی مصرف آنها جذب می کند، باید صرف هضم و جذب آنها کند. این نوع مواد غذایی میتوانند به کسانیکه در پی کاهش وزن هستند کمک کنند چرا که کالری کمی را در بردارند و بدن مجبور می شود تا از انرژی های ذخیره شده خود نیز در کنار آنها استفاده کند.

 
نظرهای گوناگونی در مورد رعایت رژیم غذایی بدون کالری ارائه می گردد. برخی از محققین بر این باورند که به هیچ دردی نمی خورند و جز ضرر چیزی برای بدن به همراه نخواهند داشت. برخی دیگر معتقدند که میزان کارایی و بهره وری این نوع رژیم ها به مواد غذایی بستگی دارد که در رژیم غذایی مورد مصرف قرار می گیرد. به عبارت دیگر می توان اظهار داشت که این غذاها کاملاً فاقد کالری نیستند، بلکه تفاوت در اینجاست که همان درصدی از انرژی که در این غذا ها وجود دارد، صرف هضم و گوارش و جذب این نوع مواد غذایی در بدن می شود. بنابراین نمی توانیم ادعا داشته باشیم که این غذاها فاقد کالری هستند؛ با این وجود تحقیقات جدید بر روی "کرفس" حاکی از این امر هستند که این گیاه به سختی در بدن هضم می شود و خیلی دیر آماده جذب میگردد. به همین دلیل میزان انرژی که آزاد می کند خیلی کمتر از میزان انرژی است که صرف هضم شدن آن می شود. از اینرو می توان اظهار داشت که کرفس دارای کالری منفی است.

 البته هنوز هم به طور قطعی نمی توان ادعا کرد که غذاهایی با کالری منفی وجود دارند و نمی توان گفت که این امر حققیت دارد یا در حد یک تئوری مردود است. برای اثبات این تئوری نیاز به تحقیقات بیشتری است. به هر حال ما فقط روی این امر میتوانیم تاکید کنیم که مصرف غذاهایی که ظاهراً حاوی کالری بالایی نیستند، سبب می شود تا افراد بتوانند وزن خود را پایین بیاورند و همین امر خود می تواند به عنوان گزینه ی مثبتی برای یک شروع ایده آل پیرامون کاهش وزن دائمی قلمداد شود.

 در پایین ، لیستی از غذاهایی را ارائه می دهد که به نظر می رسد دارای کالری منفی هستند. نکته ی بسیار مهمی که در این میان باید همیشه به خاطر داشته باشید این است که بدن برای اینکه بتواند سالم باقی مانده و به فعالیت های روزانه خود ادامه دهد، نیازمند میزان خاصی کالری است. مصرف بیش از اندازه ی میوه ها، سبزیجات و یا گیاهانی که دارای کالری منفی هستند می توانند به شما کمک کنند تا وزنتان را کاهش دهید، اما باید تنها بخشی از رژیم غذایی روزانه شما را تشکیل دهند. بهره گیری از یک رژیم غذایی متعادل را هیچ گاه فراموش نکنید.

لیستی از سبزیجاتی که دارای کالری منفی هستند:
 مارچوبه- بادمجان - بروکلی - کلم - هویج - کل کلم - کرفس - کاسنی - شاهی - خیار - رازیانه - کدو - تره فرنگی - کاهو - ترب - فلفل - تربچه - اسفناج - گوجه فرنگی - شلقم

میوه هایی که دارای کالری منفی هستند:
زردآلو - شاه توب - توت سیاه - ترنج - گوجه سبز - گریف فروت - گلابی - گرمک - لیمو - پرتقال - طالبی - هلو - آلو - تمشک - ریواس - توت فرنگی - نارنگی - هندوانه

با آمیختن غذاهایی که دارای کالری منفی هستند به همراه یک منبع خوب پروتئین، نه تنها قادر خواهید بود تا اشتهای خود را کنترل کنید، بلکه سوخت و ساز بدن خود را نیز افزایش می دهید. در این وضعیت بدن با ذخیره ی آمینو اسید های لازم می تواند از افت میزان ماهیچه ها نیز جلوگیری بعمل آورد.

5 مکمل غذایی مورد نیاز بدن

مردم زیادی این روزها برای سالم ماندن، دست یافتن به اهداف ورزشکاری، مقابله با بیماری ها یا کنترل سندرم های خاص، به مکمل های غذایی رو آورده اند. بااینکه مکملها می توانند در همه ی این عرصه ها به ما کمک برسانند، اما انتخاب نوع مناسب و درست آن اهمیت زیادی دارد. از اینرو، در این مقاله سعی کرده ایم شما را در انتخاب مکمل های غذاییتان راهنمایی کنیم.

مولتی ویتامین ها می توانید هر پودر پروتئینی که می خواهید را مصرف کنید، اما اگر ویتامین های لازم برای ساخت عضله و سایر بافتها به بدنتان نرسد، فقط پول و وقتتان را هدر کرده اید. بااینکه تصور میکنید تغذیه تان کاملاً صحیح است، اما ممکن است همه ی مواد مغذی مورد نیاز از طریق رژیم غذایی به بدنتان نرسد. کمبود ویتامین و مواد معدنی در برخی غذاها میتواند دلایل مختلفی داشته باشد که خاک نامرغوب، ذخیره ی ضعیف یا پخت نادرست از آن جمله است.

به طور کلی، مصرف یک قرص مولتی ویتامین در روز از مشکلات بسیاری جلوگیری میکند. به طور مثال، محققان کلینیک مایو مصرف مولتی ویتامین ها را برای حفظ سلامت اسپرم توصیه می کنند. همچنین ویتامین B، کورتیزول تنظیم کننده سطح انرژی بدن را تنظیم می کند.

مولتی ویتامین ها برای عمل کردن سایر مکمل ها در بدن نیز مفید شناخته شده اند.

 
دوز مصرفی: روزانه یک عدد مولتی ویتامین سلنیوم این ماده ی معدنی با رادیکال های آزاد مقابله میکند و درنتیجه می تواند برای دفاع از سرطان های مختلف مفید باشد. تحقیقات نشان داده اند که مردهایی که میزان این ماده ی معدنی در بدنشان بیشتر بوده، تا %48 کمتر به سرطان پروستات پیشرفته مبتلا می شوند. همچنین براساس آزمایشاتی که روی افراد سیگاری که از این مکمل غذایی استفاده می کردند انجام گرفت مشخص شد که این ماده می تواند از ابتلا به سرطان ریه نیز جلوگیری کند. اما این به آن معنا نیست که نباید سیگارتان را ترک کنید!

 
در تحقیق دیگری که اخیراً در سیتل انجام گرفت، مشخص شد که خوردن مولتی ویتامین ها در تقویت قدرت مقابله سلنیوم با سرطان ها، مؤثر است. این ممکن است بنا به این واقعیت باشد که مولتی ویتامین ها حاوی حداقل 30 واحد بین المللی (IU) ویتامین E می باشند که اصلی ترین کوفاکتور سلنیوم است. گوش به زنگ تحقیقات و دانستنی های جدید درمورد این ماده ی معدنی مفید باشید و در مصرف آن سهل انگاری نکنید.
 

دوز مصرفی: روانه 70-40 میکروگرم اسید فولیک این ویتامین B یکی از بهترین پیشگیرنده های سکته است. درسطح کم، جریان خون بدن را روان نگه می دارد و اجازه ی توقف به آن نمی دهد. اما چطور؟ فولیک اسید، هومو سیستئین که ترکیبی مرتبط با بیماری های قلبی و آلزایمر است را حل می کند.

تحقیقات نشان می دهد که مردانی که از دوز بالای اسید فولیک استفاده می کنند، نسبت به کسانی که فقط مقدار کمی از این ماده را مصرف میکنند، تا %30 کمتر به سکته مبتلا می شوند. اما این همه ی فواید اسید فولیک نیست. تحقیقات جدید آلمانی ها نشان داده است که اسید فولیک می تواند باعث افزایش عملکرد شناخت شود، حتی در افراد میانسال. همچنین به بدن برای هضم، استفاده، و سنتز پروتئین هایی که باعث رشد ماهیچه ها می شود کمک میکند. اسید فولیک در تولید گلوبول های قرمز خون نیز لازم است و همچنین در بالا بردن سطح انرژی و عملکرد سیستم قلبی-عروقی نیز تاثیرگذار است. و بالاخره اسید فولیک از سوزش قلب جلوگیری میکند و جایگزین مواد مغذی از دست رفته بدن می شود که همه ی اینها باعث می شود سیستم گوارش بهتر کار کند.

 
برای اینکه از همه ی این فواید بهره ببرید لازم نیست دوز بالایی از آن را مصرف کنید. مقدار کم از این ماده که به صورت روزانه مصرف شود نیز کافی است. دوز مصرفی: روزانه 400 میکروگرم استیل-ال-کارنیتین این آمینواسید بیشتر ازاینکه به شش تکه کردن عضلات شکمتان کمک کند، قوای مغزیتان را تقویت می کند. درواقع، استیل-ال-کارنیتین می تواند تاثیرات آلزایمر را در بدن کُند کند.
 

تحقیقاتی نشان می دهد که موش های آزمایشگاهی که از این ماده استفاده کردند در تست های حافظه بهتر عمل کردند. اما چرا؟ اینطور به نظر می رسد که کارنیتین با بالا رفتن سن در بافت ها کاهش پیدا می کند و تاثیر برخی از غشاهای هسته ای را پایین می آورد. این ماده به ویژه در کسانی که به آلزایمر مبتلا می شوند، بسیار کم است. وقتی این ماده را که در بدن رو به تحلیل بوده است را به آن برسانیم، عملکرد مغز و شناختتان بهتر خواهد شد.

استیل-ال-کارنیتین همچنین در کمک به ذخائر بدن و تولید انرژی نیز موثر است و همه ما می دانیم که داشتن انرژی کافی در یادگیری امری حیاتی است. این مکمل را نیز مثل سایر مکمل ها نیازی نیست با دوز بالا مصرف کنید تا از کلیه ی فواید آن بهره مند شوید. اما مصرفتان باید ثابت و پایدار باشد. دوز مصرفی: روزانه 100 تا 400 میکروگرم کلسیم این ماده ی معدنی فواید بسیار زیادی دارد که از جمله ی آن استخوان سازی، کمک به کاهش وزن، و کاهش خطر ابتلا به سرطان روده و کلسترول است. تحقیقات نشان داده است که 1000 میکروگرم کلسیم تا %7 کلسترول لیپوپروتئین پر چگالی (که کلسترو خوبی است) را در بدن افزایش می دهد. همچنین ثابت شده است که کلسیم در سلامت استخوانها به ویژه برای افرادی که تابه حال دچار شکستگی استخوان شده اند، لزایمر را در بدن کند کند. بسیار تاثیرگذار است. کلسیم باعث می شود که دوباره دچار شکستگی استخوان نشوید. بهتر است که کلسیم مصرفی خود را با ویتامین D ترکیب کنید که آن هم برای حفظ سلامت استخوانها و سلامت کلی بدن بسیار مفید است.

 
گرچه نور خورشید بهترین راه برای جذب ویتامین D است، محققان دانشگاه هاوارد دریافته اند که در عرض جغرافیایی 40 درجه نور خورشید به اندازه کافی برای ساخت ویتامین D در بدن قدرت ندارد. به همین دلیل برای این منظور نیز می توانید از مکمل استفاده کنید. دوز مصرفی: 500 میکروگرم سیترات کلسیم به اضافه ی IU 125 ویتامین D دوبار در روز

از اخبار مکمل ها آگاه باشید گرچه آخرین اخبار مربوط به مکمل ها دائماً در تغییر است، مهم است که همواره از این تغییرات و ویتامین ها و قرصهایی که روزانه مصرف می کنیم آگاه باشیم.

توصیه هایی برای سلامتی (دو زبانه)

Answer the phone by LEFT ear
برای صحبت با موبایل از گوش چپ استفاده کن                                      


Do not drink coffee TWICE a day
روزانه بیش از دو فنجان قهوه ننوشید.


 Do not take pills with COOL water
قرص و داروها را با آب خیلی سرد تناول نکنید.
 

Do not have HUGE meals after 5pm
بعد از ساعت  5:00 از خوردن غذای چرب خوداری کنید.


Reduce the amount of TEA you consume
مصرف چای روزانه را کم کنید


Reduce the amount of OILY food you consume
از مقدار غذای چرب و اشباع شده با روغن در وعده های غذایی کم کنید


Drink more WATER in the morning, less at night
در صبح آب بيشتر و در شب آب كمتر بنوشيد.
 

Keep your distance from hand phone CHARGERS
از گوشی موبایل در زمان شارژ شدن دوری کنید.

 
Do not use headphones/earphone for LONG period of time
از سمعکهای تلفن ثابت و موبایل برای مدت طولانی استفاده نکنید.

 
Best sleeping time is from 10pm at night to 6am in the morning
بهترین زمان خواب از ساعت 10:00 شب تا ساعت 6:00 صبح است

 
Do not lie down immediately after taking medicine before sleeping
بعد ازخوردن دارو فورا" به خواب نروید.
 

When battery is down to the LAST grid/bar, do not answer the phone as the radiation is 1000 times
زمانیکه باتری موبایل ضعیف است با جایی تماس نگیرید و تماس کسی را جواب ندهید چون در این حالت امواجی که گوشی منتشر می کند 1000 برابر است

همه چیز درباره عصب سیاتیک

آمار نشان می‌دهد که حدود ۹۰ درصد بالغین در طول زندگی خود کمردرد را تجربه می‌کنند. بنابراین به احتمال زیاد شما هم دچار چنین وضعیتی شده‌اید. یادتان می‌آید؟ کمی فکر کنید... ۳-۲ روز از شدت کمردرد نمی‌توانستید خم و راست شوید، حتی پایتان را‌هم نمی‌توانستید بلند کنید.

● سیاتیک، نام یک عصب است

اصطلاح سیاتیک در حقیقت مربوط به دردی است که در طول عصبی به همین نام انتشار‌می‌یابد. این عصب طولانی‌ترین عصب داخل بدن شما است که از لگن تا انتهای پا ادامه دارد و در طول مسیر خود به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود.

هرگونه فشار بر روی عصب سیاتیک می‌تواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود (یعنی مسیری که از کمر شروع می‌شود و از پشت پا پایین می‌آید و تا پاشنه پا می‌رسد.) البته علائم ممکن است از یک درد خفیف تا ناتوانی و از کارافتادگی کامل متغیر باشد و گاهی ممکن است با احساس خارش، سوزش، بی‌حسی و ضعف عضلانی هم همراه باشد.

این درد به‌طور تدریجی شروع شده و با گذشت زمان افزایش می‌یابد و در هنگام نشستن، برخاستن، عطسه و یا سرفه‌کردن بدتر می‌شود. ویژگی آن هم این است که معمولا فقط یکی از اندام‌های تحتانی شما را درگیر می‌کند. در موارد خیلی شدید بیماری، شاید حتی کنترل مثانه و یا روده نیز از دست برود. این وضعیت اخیر، بسیار نادر، اما بسیار خطرناک است.

● درد سیاتیک از کجا می‌آید؟.

شایع‌ترین علت بیماری سیاتیک، بیرون‌زدن دیسک بین ‌مهره‌ای و فشار آن بر روی ریشه‌‌های عصبی است که به آن فتق دیسک‌بین‌مهر‌ه‌ای نیز گفته می‌شود. دیسک‌های بین مهره‌ای صفحاتی از جنس غضروف هستند که مهره‌ها را از هم جدا می‌کنند.

دیسک‌های سالم، ستون مهره‌ها را انعطاف‌پذیر نگاه‌ داشته و کمک می‌کنند تا مهره‌ها بتوانند به‌راحتی بر روی هم بلغزند.

با افزایش سن، این دیسک‌ها شروع به تحلیل رفتن می‌کنند و خشک و تاحدی شکننده می‌شوند. این مسئله موجب بیرون رانده‌شدن دیسک از محل خود (فتق) و فشار آن بر روی ریشه عصبی و در نتیجه بروز علائم بیماری سیاتیک می‌شود.

البته به غیر از فتق دیسک بین‌‌مهره‌ای، عوامل دیگری نیز باعث ایجاد درد سیاتیک می‌شوند. مثلا تنگی ستون مهره‌ها در قسمت کمری و نیز بیماری اسپوندیلولیستزی (که در آن یک مهره به آرامی بر روی مهره دیگر و رو به جلو می‌لغزد) می‌توانند باعث ایجاد علائم بیماری شوند. نشانگان پیریفورمیس هم نام اختلالی است که در اثر اسپاسم عضله‌ای به همین نام ایجاد می‌شود.

این عضله در نزدیکی عصب سیاتیک قرار دارد و اسپاسم آن باعث فشار بر عصب و بروز درد سیاتیکی می‌شود. سایر علل ایجادکننده بیماری سیاتیک عبارتند از: تومورهای نخاعی که بر روی ریشه‌های عصبی فشار وارد می‌کنند، سوانحی نظیر تصادفات اتومبیل و یا ضرب دیدن ستون مهره‌ها که موجب آسیب به اعصاب می‌شوند و تومورهای خود عصب سیاتیک که البته بسیار شایع هستند. در برخی موارد هم هیچ‌گاه علتی جهت بیماری سیاتیک یافت نمی‌شود.‌

● چه کسانی دچار درد سیاتیک می‌شوند؟

مهم‌ترین عوامل خطر برای بیماری سیاتیک عبارتند از:

▪ سن:

تغییرات وابسته به سن درستون مهره‌ها شایع‌ترین علت بیماری سیاتیک هستند. تحلیل رفتن دیسک‌‌های‌بین مهره‌ای کمری از سن ۳۰ سالگی شروع می‌شود ولی تنگی‌های ستون مهره‌ای که یک علت دیگر بیماری سیاتیک هستند اغلب افراد را در سنین بالاتر از ۵۰ سال درگیر می‌کنند.

▪ شغل:

افرادی که شغلشان نیاز به چرخش مکرر کمر دارد، آنهایی که بارهای سنگین حمل می‌کنند و کسانی که به‌مدت طولانی رانندگی می‌کنند، بیش از سایر افراد دچار بیماری سیاتیک می‌شوند.‌

▪ فعالیت‌های فیزیکی:

افرادی که برای مد‌ت‌های طولانی می‌نشینند و یا یک زندگی راکد و کم‌فعالیت را دنبال می‌کنند نسبت به افراد فعال‌تر، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.

▪ فاکتورهای ژنتیکی:

دانشمندان ۲ ژن را شناسایی کرده‌اند که تصور می‌رود وجود آنها باعث استعداد برخی افراد به بروز بیماری سیاتیک می‌شود.

علاوه بر موارد فوق، افراد مبتلا به بیماری دیابت نیز به‌دلیل آسیب و تخریب عصبی که در اثر دیابت در آنها ایجاد می‌شود، بیشتر مستعد ابتلا به بیماری سیاتیک هستند.

● زمان مراجعه به پزشک

بیماری خفیف معمولا با کمی صبر و حوصله خودبه‌خود از بین می‌رود. ولی اگر بیماری شما با کارهایی که انجام دادید بهبود نیافت و یا آنکه درد شما بیش از ۶ هفته طول کشید،باید به پزشک مراجعه کنید. در مواردی هم که درد شما از ابتدا بسیار شدید است و یا روزبه‌روز بدتر می‌شود،‌باید به پزشک مراجعه کنید.

در مواردی هم که درد شما به‌دنبال یک آسیب شدید نظیر یک تصادف اتومبیل ایجاد شده و یا اگر علاوه بر درد، دچار مشکلاتی در اجابت مزاج شده‌اید و یا اینکه درد شما شدید و ناگهانی و همراه با بی‌حسی و ضعف عضلات کمر و یا پا است، هیچ‌گونه تاخیری در مراجعه به پزشک جایز نیست.

برای تشخیص بیماری سیاتیک، پزشک از شما در مورد سابقه بیماریتان سوال خواهد کرد و سپس یک معاینه بالینی کامل با توجه ویژه به ستون مهره‌ها و پاهای شما انجام خواهد داد. در طی معاینه به‌طور معمول چندین آزمون پایه‌ای، جهت بررسی قدرت عضلات و رفلکس‌های شما انجام می‌شود. مثلا پزشک از شما می‌خواهد که بر روی انگشتان پا و یا پاشنه‌‌پایتان راه بروید و یا اینکه به‌صورت طاق باز دراز بکشید و به آرامی یک پای خود را به‌صورت مستقیم بالا ببرید. دردی که در اثر بیماری سیاتیک ایجاد می‌شود، معمولا در اثر این فعالیت‌ها بدتر می‌شود. تصویربرداری هم از رایج‌ترین اقداماتی است که برای تشخیص بیماری شما انجام می‌شود.

● درمان سیاتیک، راحت و آسان

درد سیاتیک بیشتر وقت‌ها به خوبی به درمان‌های سرپایی جواب می‌دهد. در واقع شما می‌توانید زندگی روزمره‌تان را ادامه دهید و فقط بایستی از انجام فعالیت‌هایی که ممکن است درد شما را بدتر کنند، پرهیز کنید. اگر چه استراحت به مدت یک تا چند روز سبب بهبودی نسبی بیماری می‌شود، ولی توجه داشته باشید که استراحت در بستر به مدت طولانی و عدم فعالیت علائم شما را بدتر خواهند کرد. قبل از اینکه به یکسری توصیه‌ها برای بهبود درد شما اشاره کنیم، تاکید می‌کنیم که چنانچه درد شما با گذشت زمان بهتر نشد، حتما به پزشک مراجعه کنید زیرا درصورت عدم درمان، ممکن است دچار عوارضی مثل آسیب دائمی عصب، از دست رفتن حس و حرکت در اندام مبتلا و یا حتی از بین رفتن عملکرد روده و یا مثانه شوید.

اقدامات معمول جهت درمان بیماری سیاتیک در منزل عبارتند از:

۱) استفاده از کیسه یخ‌:

مقداری یخ در یک حوله تمیز قرار دهید و آن را به مدت حداقل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر روی ناحیه دردناک قرار دهید. این عمل را روزی ۴ مرتبه تکرار کنید. کیسه یخ باعث کاهش التهاب در محل می‌شود.

۲) استفاده ازکیسه‌ ‌آب گرم:

پس از ۴۸ ساعت از شروع درد، بهتر است در نواحی آسیب‌دیده، از گرما استفاده کنید. چنانچه درد شما ادامه داشت، سعی کنید به‌طور تناوب کیسه‌های گرم و سرد را بر روی ناحیه مبتلا قرار دهید.

۳) انجام حرکات کششی:

ورزش‌های کششی غیرفعال به شما کمک می‌کنند تا زودتر خوب شوید‌. از انجام حرکات پرتابی و یا پیچشی جدا پرهیز کنید.

۴) داروهای ضددرد:

آسپرین، استامینوفن و بروفن معمول‌ترین داروهای ضددردی هستند که مورد استفاده قرار می‌گیرند،‌ولی استفاده بیش از مقادیر توصیه شده، نه تنها نفعی برای شما ندارد، بلکه بسیار زیان‌آور است، زیرا این داروها در صورت استفاده بیش از حد دارای عوارض جانبی نظیر تهوع، خونریزی از معده و یا زخم‌های دستگاه‌ گوارشی هستند. برای جلوگیری از چنین حالتی، استفاده از پمادهای پیروکسیکام و دیکلوفناک هم مناسب است.

علاوه بر این داروها در برخی از موارد ممکن است پزشک با توجه به علائم بیماری از داروهای دیگری نظیر شل‌کننده‌های‌ عضلانی، داروهای ضدافسردگی و...‌‌ استفاده کند، ولی استفاده از این‌گونه داروها فقط با دستور پزشک امکان‌پذیر است.

۵) فیزیوتراپی:

اگر دیسک‌ شما از جای خود بیرون زده است، فیزیوتراپی نقشی اساسی در بهبودی شما دارد.

هدف از انجام ورزش‌هایی که به‌طور معمول در فیزیوتراپی انجام می‌شوند، کمک به قرار گرفتن بدن و اندام شما در وضعیت صحیح، تقویت عضلاتی که از کمر شما حمایت می‌کنند و نیز کمک به تقویت انعطاف‌پذیری بدن شما است.

۶) انجام ورزش‌های معمولی: ورزش موجب آزاد کردن اندورفین‌ها (مورفین درونی بدن) می‌شود. اندورفین‌ها واسطه‌های شیمیایی هستند که از رسیدن پیام‌های درد به مغز جلوگیری می‌کنند. ورزش با تحریک آزاد شدن اندروفین‌ها در مقابله با ناراحتی‌های مزمن کمک بسیاری می‌کند.

در مورد درد سیاتیک، ترکیب ورزش‌های هوارسان با ورزش‌هایی که انعطاف‌پذیری شما را بهبود می‌بخشند، می‌تواند در جلوگیری از تغییرات وابسته به سن در کمر شما موِثر باشد.

چنانچه مجموعه درمان‌های فوق در طی چندین ماه نتوانند درد شما را کاهش دهند، ممکن است انجام درمان‌های دیگرنظیر تزریق کورتن به پرده‌های نخاعی و یا انجام عمل جراحی ضرورت پیدا کند.

● پیشگیری

اگرچه تنها در ۵ درصد موارد علت کمردرد، سیاتیک است، اما اگر دچار آن شوید، واقعا آزارتان می‌دهد. انجام اعمال زیر می‌تواند نقش کلیدی در مراقبت از کمر شما داشته باشد:

▪ ورزش کردن به طور منظم:

مهم‌ترین کاری که بر سلامت کمرتان و البته سلامت کلی بدنتان می‌توانید انجام دهید، ورزش کردن است. در طی ورزش، بهتر است تمرکز شما بیشتر بر روی عضلات شکم و کمرتان باشد، زیرا این عضلات جهت راست ایستادن و قرار گرفتن شما در وضعیت مناسب بدنی ضروری هستند.

انجام ورزش‌هایی نظیر یوگا، استفاده از دوچرخه‌های ثابت و تردمیل‌‌ به قوی نگاهداشتن این عضلات کمک می‌کنند. البته می‌توانید دوچرخه‌‌‌سواری را در خارج از منزل هم انجام دهید ولی ابتدا باید مطمئن شوید که صندلی و دستگیره‌های دوچرخه در وضعیت مناسبی برای بدن شما تنظیم شده‌اند.

▪ درست بنشینید:

یک صندلی خوب باید بتواند به‌خوبی از قوس کمری شما حمایت کند. اگر چنین نیست، برای حفظ این قوس در هنگام نشستن، بهتر است از یک بالش نرم در پشت کمرتان استفاده کنید. سعی کنید در فواصل بین فعالیت‌های نشستنتان حتما به‌طور تناوب استراحت کنید، حتی اگر استراحت کردن شما فقط به‌صورت راه ‌رفتن در اداره باشد. در حین رانندگی هم سعی کنید صندلی شما وضعیت مناسبی داشته باشد و وضعیت آن را طوری تنظیم کنید که لازم نباشد جهت دسترسی به پدال گاز، پای خود را به سمت آن پرتاب کنید!

▪ وضعیت بدنی مناسبی داشته باشید:

آگاهی از اینکه چگونه باید درست بایستید و درست بخوابید و نیز آشنایی با صحیح بلند کردن اجسام سنگین، تا‡ثیر بسیاری جهت حفظ و نگهداری کمر شما دارد.

اگر قرار است برای مدت زمان طولانی بایستید، سعی کنید به‌طور تناوب بر روی یک پایتان تکیه کنید و به پای دیگر استراحت دهید و یا اگر قرار است در حالت ایستاده چیزی را بخوانید، به‌جای آنکه جهت خواندن آن، به سمت جلو خم شوید، کتاب را بلند کرده و جلوی چشمانتان بیاورید.‌

جهت حفظ بهترین حالت هنگام خوابیدن بهتر است روی یک تشک سفت بخوابید و از بالش‌ جهت حمایت کمرتان استفاده کنید، ولی از بالش‌هایی که موجب می‌شوند گردن شما بیش از حد بالا رفته و زاویه تندی ایجاد کند، به هیچ‌وجه استفاده نکنید.

▪ بلند کردن یک جسم سنگین:

ابتدا تصمیم بگیرید که آن را کجا می‌خواهید قرار دهید و چگونه قصد دارید آن را به آن نقطه برسانید. جهت بلند کردن یک جسم سنگین، کمرتان را خم کنید بلکه زانوهای‌تان را خم نکنید و آن جسم را بلند کنید. جسم سنگین را نزدیک به بدنتان حمل کنید و هیچ‌گاه بر روی کمرتان نچرخید، بلکه سعی کنید با محور کردن پاهایتان، بر روی پاهایتان بچرخید. هنگامی که خسته هستید از حرکت دادن اجسام سنگین جدا خودداری کنید زیرا خستگی موجب می‌شود با سختی و رنج بیشتری حرکت کنید. هرگز سعی نکنید جسمی را که احساس می‌کنید سنگین‌تر از توانایی شماست، بلند کنید.‌

منبع: پارسی طب

آب بخورید تا سالم بمانید

شنیده ایم که می گویند هر کس روزی یک سیب بخورد، دیگر نیازی به دکتر پیدا نمیکند. اما 8 لیوان آب در روز چه نفعی برای ما دارد؟ صرفنظر از نفخ شکم، آب مزایای زیادی برای سلامتی ما دارد. هر سلول از بدن ما برای درست عمل کردن به آب نیاز دارد و هر عمل متابولیک در بدن نیز تشنه ی آن است.

تقریباً %55 تا %75 از حجم بدن از آب تشکیل شده است، و اگر آبی که در روز از طریق نفس کشیدن، عرق کردن و ادرار از دست می دهیم را حدود 8 لیوان فرض کنیم، ضروری است که بخواهیم این میزان را با خوردن آب دوباره جبران کنیم. در این مقاله می خواهیم شما را 5 نکته درمورد آب آشنا کنیم تا شاید مشوقی باشد برای اینکه 8 لیوان آب در روز را با کمال میل بخورید!

1.  کارایی مغز را بالا می برد
اگر یادتان نمی آید که در مقدمه ی این مقاله چه نوشته بود، احتمالاً مغزتان خشک شده است. ز آنجا که تقریباً %80 از بافت مغزی از آب تشکیل شده است، ضروری است که آب کافی به آن برسانید.  آزمایشات بالینی نشان داده است که کمبود آب کارایی حافظه کوتاه مدت را پایین می آورد و به قدرت تمرکز آسیب میرساند.

منطق پشت این مسئله کاملاً واضح است: اگر آن ماده را از مغزتان کم کنید، گرفتار مشکلات عملکردی میشوید. این مثل راندن ماشین بدون بنزین است. در مغز، آب مایعاتی را که پروتئین و آنزیم ها را حمل می کنند را رقیق میکند، و به رساندن این مواد به مقصد کمک می کند. وقتی آب بدن کم میشود، این مایعات برای رساندن بار خود کندتر می شوند و عملکرد مغز نیز آسیب میبیند. همچنین آب باعث از بین بردن رادیکال های آزاد که باعث خرابی سلول ها در مغز میشود را از بین میبرد.

ادامه نوشته

آفتاب زمستان برای پوست خطرناک تر است

نمی‌دانید از همین نور نصف و نیمه و بی‌رمق چه کارها برمی‌آید؟ شاید فقط زیر تیغ و برق آفتاب یادتان بیفتد که به داد پوست‌تان برسید و موقع سوز و سرمای زمستان، فقط دنبال یک جای گرم برای باز کردن یخ دست و پای‌تان باشید.

اگر این طور است، پس توصیه‌های متخصصان پوست را بشنوید تا کمی درباره پوست‌تان دچار وجدان‌درد شوید. 
آن‌ها می‌گویند هوای خشک زمستان و باد شدید این فصل، می‌تواند باعث خشکی، ترک خوردگی و خارش پوست شود. شاید تابش نور خورشید این فصل خیلی شدید نباشد، اما بازهم احتمال آسیب دیدن پوست در اثر اشعه ماورای بنفش وجود دارد؛ به خصوص آسیب به چشم‌ها ممکن است بیشتر شود، چون در زمستان با این که شدت نور مرئی کم‌تر است و درست به همین دلیل، مردمک‌ها گشادترند، اما شدت اشعه ماورای بنفش نور خورشید، چندان تفاوتی با تابستان ندارد. 
البته خوشبختانه راه‌های ساده‌ای برای حفاظت از پوست وجود دارد که می‌توانیم با رعایت آن‌ها سرمای زمستان را از سر بگذرانیم و به روزهای معتدل بهاری فکر کنیم. 
متخصصان چه می‌گویند «حفاظت از پوست در مقابل نور آفتاب، تنها مختص به یک فصل خاص نیست و در تمام سال باید به فکر محافظت از آن باشیم.» این را دکتر علی ابراهیمی، استادیار پوست دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه می‌گوید. او معتقد است، به دلیل زاویه تابش در فصل زمستان و همچنین انعکاس نور پس از بارش برف و باران، آفتاب این فصل بیشتر به پوست صدمه می‌زند.
توصیه این متخصص پوست، استفاده از ضد آفتاب است، چه در زمستان و چه در بقیه فصل‌های سال، به ویژه برای افرادی که پوست خشک دارند یا ورزش های زمستانی می کنند یا مشغول هر فعالیت دیگری در مناطق کوهستانی هستند. چشم هایتان را دریابید  آفتاب زمستان، چشم‌های شما را هم به الطاف ویژه‌اش می‌نوازد.
دکتر حسن رزمجو، متخصص چشم، معتقد است استفاده از عینک دودی طبی در فصل زمستان دو خاصیت دارد؛ هم محافظ چشم در برابر نور زننده خورشید است و هم مانع ورود سرما به درون چشم می‌شود. او به خبرنگار ایرنا گفته‌است: «بیشتر مردم فکر می‌کنند کاربری عینک دودی، محدود و مخصوص به فصل تابستان است، درصورتی که استفاده از آن در این فصل برای جلوگیری از تاثیر سوز سرما و به دنبال آن التهاب استخوان‌های دور چشم، توصیه می‌شود.» بهترین رنگ زمینه برای عینک‌های دودی طبی از دید این متخصص چشم‌پزشکی، زمینه کرمی، قهوه‌ای و خاکستری است.   مراقبت از پوست قبل از خارج شدن از منزل پوست دست و صورت خود را با یک لایه از ضد آفتاب و مرطوب‌کننده بپوشانید. محصولات متنوعی در بازار وجود دارند که ضد آفتاب را با مرطوب‌کننده یا روغن ترکیب کرده‌اند و شما می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.
بهتر است ضد آفتابی را انتخاب کنید که اس-پی-اف آن 15 یا بالاتر باشد. این کرم به عنوان سدی در برابر عوامل آسیب‌رسان به پوست عمل می‌کند. بد نیست بدانید 80 درصد نور خورشید با انعکاس روی برف به اطراف باز می‌تابد، در حالی که این مقدار در مورد خاک 17 درصد است، این یعنی در زمستان بیشتر در معرض هجوم نور خورشید و طیف مضر اشعه آن هستیم. پس اگر اهل ورزش‌های زمستانی و اسکی هستید، لازم است از ضد آفتاب‌های قوی‌تری استفاده کنید.
 
هوای سرد و عوامل دیگر می‌تواند باعث دردناک‌ شدن و ترک‌خوردگی لب‌ها شود که در نتیجه آن لب‌ها پوسته پوسته شده و قاچ قاچ می‌شوند. لب‌های شما هم نیاز به کرم‌های ضد آفتاب مخصوص یا چرب‌کننده مانند پماد ویتامین A دارند، وگرنه باید منتظر قاچ و ترک روی لب‌های‌تان هم باشید. پوشیدن دستکش یادتان نرود. این دستکش‌ها، ناخن‌های‌‌تان را در برابر هوای سرد و خشک حفظ می‌کنند و از شکنندگی آن‌ها و نیز سوزش وخشکی پوست آن جلوگیری می‌کنند.
علت دیگر خارش و ترک‌خوردگی پوست، گرم کردن بیش از حد و به دنبال آن عرق کردن است. پوشیدن لباس لایه لایه روی هم به شما اجازه می‌دهد در صورت نیاز، برای پیش‌گیری از این وضع لباس خود را درآورید. در ضمن بهتر است لباس‌های زیر شما نخی و گشاد باشد.   اگر موقع برف بازی خیس شدید، لباس و کفش‌های خیس خود را فورا درآورید. این کار از تحریک و سوزش پوست شما جلوگیری می‌کند.
مالش روزانه سطح پوست با پنبه یا پارچه مرطوب، سلول‌های مرده پوست را پاک می‌کند و مانع بسته شدن منافذ آن می‌شود. با این حال استمرار در این کار، چربی‌های لازم برای حفظ رطوبت پوست را، به‌خصوص در زمستان، از بین می‌برد.  وقتی پزشک لازم می‌شود   اگر محصولات بدون نیاز به نسخه پزشک اثربخش نبود، همه این کارها را هم انجام دادید و باز حس کردید پوست‌تان خشک و حساس است، باید با پزشک مشورت کنید. هم‌چنین، در صورت افزایش نقطه‌های قرمز روی پوست، پوسته‌ پوسته شدن پوست، شکنندگی ناخن‌ها و نیز ترک خوردگی پاشنه پا حتما به پزشک‌تان مراجعه کنید.

همه چیز درمورد آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ها ازجمله داروهایی هستند که در پزشکی جدید بیشترین تجویز را دارند. آنتی بیوتیک ها با کشتن یا آسیب رساندن به باکتری ها، بیماری را بهبود می بخشند. اولین آنتی بیوتیک پنی سیلین بود که تصادفاً از کشت کپک کشف شد. امروزه، 100 نوع مختلف آنتی بیوتیک برای درمان ناراحتی های خفیف و همچنین عفونت های خطرناک در اختیار پزشکان قرار دارد.

بااینکه از آنتی بیوتیک ها برای بیماری ها و عفونت های مختلفی استفاده می شود، این مسئله اهمیت دارد که فقط برای درمان عفونت های باکتریایی مصرف شوند. آنتی بیوتیک ها درمقابل عفونت های ویروسی (مثلاً سرماخوردگی) و عفونت های قارچی بی اثر هستند. پزشکتان به بهترین نحو می تواند تشخیص دهد که آنتی بیوتیک برای وضعیت شما مناسب است یا خیر.

انواع آنتی بیوتیک ها

بااینکه بیشتر از 100 نوع مختلف آنتی بیوتیک وجود دارد، اما اکثریت آنها از چند نوع خاص دارو ساخته می شوند. در زیر به اصلی ترین انواع آنتی بیوتیک اشاره می کنیم.

- پنی سیلین مثل پنی سیلین (penicillin) و آموکسی سیلین (amoxicillin)

- سفالوسفورین مثل سفالکسین (cephalexin)

ماکرولید مثل اریترومیسین (erythromycin) یا ای میسین (E- Mycin)، کلاریترومیسین (clarithromycin) یا بیاکسین (Biaxin)، و آزیترومیسین (azithromycin) یا زیتروماکس (Zithromax)

- فلوروکینولون  ها (fluoroquinolones) مثل سیپروفلوکساسین (Cipro)، لِووفلوکساسین (Levaquin)، و اوفلاکساسین (Floxin)

- سولفونامیدها مثل کو- تروموکسازول (Bactrim) و تریمتوپریم (Proloprim)

- تتراسایکیلین ها مثل تتراسایکیلین (Sumycin, Panmycin) و دوکسیسایکیلین (Vibramycin)

- آمینوگلیکوسیدها مثل جنتامایسین (Garamycin) و توبرامایسین (Tobrex)

اکثر آنتی بیوتیک ها دو اسم دارند، یکی نام تجاری آنهاست که توسط کارخانه تولیدکننده دارو روی آن گذاشته می شود و دیگری نام علمی آن است که ساختار شیمیایی یا طبقه شیمیایی آنرا مشخص می کند.ابتدای نام های تجاری مثل Keflex و Zithromax با حروف بزرگ نوشته می شود. در نام های علمی مثل cephalexin نیازی به این کار نیست.

هر آنتی بیوتیک فقط برای برخی عفونت های خاص موثر است و پزشک شما به بهترین شکل می تواند نیازهای بدن شما را با داروهای موجود مطابقت دهد. همچنین برخی افراد دارای حساسیت هایی هستند که استفاده از برخی آنتی بیوتیک ها را برای آنها ممنوع میکند، مثل حساسیت به پنی سیلین که باعث می شود پزشکتان برای شما آموکسی سیلین تجویز نکند.

در اکثر موارد پزشک آنتی بیوتیک را براساس علت وقوع عفونت انتخاب می کند. برای مثال، اگر گوش درد داشته باشید، پزشک می داند که کدام نوع باکتری اکثر گوش دردها را ایجاد می کند. به همان ترتیب آنتی بیوتیکی انتخاب می کند که به بهترین صورت بتواند با این باکتری ها مبارزه کند.

عوامل دیگری هم در انتخاب آنتی بیوتیک مناسب نقش دارند. قیمت دارو، برنامه مصرفی، و عوارض جانبی آن نیز باید مد نظر قرار بگیرند.

در برخی موارد آزمایشگاه ها به پزشک برای انتخاب آنتی بیوتیک کمک می کنند. برخی تکنیک ها خاص درتشخیص نوع باکتری عامل عفونت کمک می کنند. در این بررسی ها، نمونه باکتری عفونت شما در آزمایشگاه رشد داده می شود. نوع رشد باکتری و وضعیت ظاهری آن در هنگام رشد می تواند به تشخیص نوع آن کمک کند.

فقط پزشک شما می تواند بهترین نوع آنتی بیوتیک را برحسب نیازتان انتخاب کند.

عوارض جانبی

آنتی بیوتیک ها می توانند عوارض جانبی داشته باشند. برخی از متداولترین عوارض جانبی آنها عبارتند از:

- اسهال

- دل درد خفیف

درصورت مشاهده عوارض جانبی زیر باید حتماً به پزشک خود اطلاع دهید:

- استفراغ

- اسهال آبکی شدید و دل پیچه

- واکنش حساسیتی (تنگی نفس، کهیر، ورم کردن لب ها، صورت یا زبان، نفس نفس زدن)

- خارش دستگاه تناسلی یا ترشحات

- ایجاد لکه های سفید روی زبان

لایه برداری پوست (پیلینگ)

پیلینگ یا همان لایه برداری به عملی گفته میشود که لایه سطحی پوست بطرقی برداشته شود.
مواردی که لایه برداری انجام میگیرد :
‌وجود جوش صورت و از بین بردن اسکارهای باقیمانده از جوش صورت
 وجود لک صورت یا ملاسما
 وجود کک و مک یا فرکل ( freckle )
 وجود هر نوع اسکار از قبیل : سوختگی؛ باقیمانده هر نوع ضایعه در صورت

 وجود انواعی از لک باقیمانده از التهاب قبلی

طریقه پیلینگ:
لایه برداری را میتوان به طرق گوناگون انجام داد:

 لایه برداری شیمیائی :بوسیله مواد شیمیائی که عمدتا” از اسید با در صدهای متفاوت است انجام میگیرد.معمولا” از الفا هیدروکسی اسید ( AHA )؛ تری کلرو استیک اسید ( TCA ) و فنل با در صدهای متفاوت استفاده میشود.

لایه برداری میکانیکی : بوسیله ابزارهای تراشنده لایه سطحی پوست را میتراشند از جمله:
dermabresion (استفاده از یک دستگاه دوار و تراشنده ) و یا  بوسیله سنباده .


 لایه برداری بروش لیزر: معمولا” از لیزر CO2 برای این منظور استفاده میشود.
انتخاب پوست مناسب جهت هر نوع پیلینگ در نتیجه عمل بسیار دخیل میباشد به اینصورت که نمیتوان هر نوع پیلینگ را برای هر نوع پوست انتخاب کرد.

جـدا از اینکـه پیلینگ را در چـند جـلسه میتوان انجـام داد. روش پیلینگ بصورت طـولانی و مداوم نیز صورت میگیرد، این روش بوسیله کرم های دارای الفا هیدروکسی اسید با در صد متفاوت معمولا” کمتر از %۱۵ انجام میگیرد در این روش فرد هر شب از این کرمها بر روی جـاههایی که میخـواهـد لایه برداری شود؛ استفاده میکند. در مواقعی که فرد از پیلینگ استفاده میکند باید از نور خورشید اجتناب کند و حتمآ از ضد آفتاب در مواقع خارج از منزل استفاده کند.

البته پیلینگ را نمیتوان به همه افراد تجویز کرد و باید جهت پیلینگ افراد انتخاب شوند.

منبع: بزرگترین مرجع آرایشی ایران

آلزایمر چیست

 آلزایمر بیماری است که بر حافظه و توانایی های ذهنی اثر می گذارد . این بیماری اغلب ، افراد بالای 65 سال را گرفتار می کند و علائم آن به تدریـج زیـاد می شود و از یک سردرگمی و اختلال محدود حافظه به اختلال شدید و محدودیت جسمی می رسد .

علائم اولیـه آلزایمـر ، به علت کمبود یک ماده شیمیایی در مـغـز و یـا در اثـر یک عفـونت ویـروسی است .
علائم اولیـه آلزایمـر بـه شکل فرامـوشکاری ، کاهش دامنـه توجـه ، اشکال در محاسبات ساده ، اشکال در بیـان افکار و خلق و رفتـار متغییـر است اما علائم بعـدی آلزایمـر شامل فقـدان شدید حافظه ، تغییرات خلق و شخصیت ، فقدان کامل قضاوت و تمرکـز ، ناتوانی در انجام تکالیف خانه یا رعایت بهداشت فردی است .
هم اکنـون درمان قطعی آْلزایمـر وجـود دارد ، اما راههایی بـرای بهتـر زندگی کردن مبتلایان وجود دارد که شاید مهمترین آنها درک احساسات بیمار توسط افراد خانواده است که نخستین گام در ارائه بهترین مراقبت ممکن است .

4روش برای افزایش بهره هوشی

در سال های اخیر، تستهای مربوط به آزمایش میزان ضریب هوشی افراد،تغییرات شگرفی داشته است. در گذشته تستی گرفته می شد که سن ذهنی شما را بر سن واقعی تان تقسیم کرده و مقسوم علیه را در عدد 100 ضرب می کردند؛ اما این روزها حداقل برای بزرگسالان، از منحنی ناقوسی شکل استفاده می کنند.

به هر حال انتقادها و اختلاف های بسیار زیادی بر سر تست های هوش، و نحوه تعیین میزان بهره هوشی افراد وجود دارد؛ اما ما سعی می کنیم که به نوع تست کاری نداشته باشیم و تمرکز اصلی خود را بر روی میزان ضریب هوشی معطوف کنیم.

در این مقاله قصد داریم تا شما را با نحوه ی افزایش میزان بهره هوشی (IQ) آشنا کنم و کاری به انواع مختلف تست هایی که ممکن است در این زمینه از شما گرفته شود، نداریم.

هر چند هیچ گونه تست مشخصی وجود ندارد که به طور استاندارد در همه جای دنیا برای سنجش هوش افراد به کار گرفته شود، ولی امتحاناتی وجود دارند که از طرفی میزان هوش شفاهی و از سوی دیگر میزان توانایی های اجرایی افراد را مورد تحلیل و بررسی قرار می دهند.

در این قسمت از مقیاس هوشی وشلر (WAIS) که ویژه بزرگسالان می باشد، استفاده کرده ایم و از 14 آزمون مختلف بر روی 4 مورد که عبارتند از:
آزمون لغات، شباهت سنجی، جا خالی، و استدلال ماتریسی تمرکز کرده ایم.

نکته: در تلاش برای ارتقای IQ شاید دو مرحله اولیه که مربوط به سنجش توانایی های شفاهی افراد هستند، برایتان خیلی راحت تر از دو مورد بعدی که ماهیت اجرایی دارند، باشند. به هر حال هر یک از این مراحل نیازمند دقت و تمرکز بالای داوطلب بوده و برای قدم گذاشتن به مرحله بعدی باید تلاش کنید.
مرحله 1
لغات را با صدای بلند تشریح کنید :یکی از خرده آزمون های این بخش، تست دایره ی واژگانی است. در طول این آزمون از افرد می خواهند که در مورد لغاتی که به او ارائه می شود، توضیح دهد. به طور اخص هدف این تست آزمایش این مطلب است که یک نفر تا چه اندازه ای می تواند خود را ابراز کند. از آنجایی که این آزمون بیشتر بر روی دانش های قبلی و تجربیاتی که در گذشته به دست آورده اید تاکید دارد، گفته می شود که هوش شکل گرفته ی شما را می سنجد.
برای تقویت این توانایی می توانید فرهنگ لغت را باز کنید و اولین کلمه ای که به چشمتان خورد را انتخاب کرده و با صدایی کاملاً متعادل در مورد آن برای کسی که در مقابلتان نشسته است، صحبت کنید. به عنوان مثال اگر کتاب را باز کردید و لغتی مثل "قره نی" به چشمتان خورد، ضعیف ترین توضیحی که می توانید از آن داشته باشید "نوعی آلت موسیقی" است. اگر قدری از بهره هوشی بالاتری برخودار باشید، میتوانید بگویید: "نوعی آلت موسیقی مانند نی توخالی است که با هوایی که از دهان خارج می شود، به صدا در می آید. با دمیدن جریان هوا به داخل آن می توان صداهای مختلفی را ایجاد کرد. روزنه هایی که بر روی این آلت موسیقی وجود دارند به ما اجازه می دهند تا صداها را تغییر داده و موسیقی ایجاد کنیم." 
شاید این مثالی که در بالا به آن اشاره شد، تا حد زیادی منحصر بفرد باشد، اما نمونه خوبی برای تفهیم این امر بود که چگونه باید به ذات کلمات رسوخ کرد.            

مرحله 2
ایده گرفتن از اشیاء: این گزینه شبیه سازی نوعی "استدلال انتزاعی شفاهی" است؛ و توانایی شما را در اظهار نظر کردن در مورد مفاهیم مختلف به نمایش می گذارد.
معمولاً باید نوعی رابطه و یا الگوی خاص میان سه شی و یا بیشتر پیدا کرده و بعد شئی را انتخاب کنید که با الگوی اولیه مطابقت داشته باشد.
برای افزایش IQ خود 10 شی را انتخاب کنید. به عنوان مثال: DVD ، فنجان، بالشت، کتاب و غیره. سپس شروع کنید به طور شفاهی در مورد هر یک از آنها صحبت کنید و روی جزئیات گفته های خود دقیق شوید تا به یک حقیقت در مورد آن رسیده و بتوایند از آن ایده ی جدیدی برداشت نمایید. به عنوان مثال:
-کپیDVD اولین قسمت حقایق زندگی بر روی زمین در مقابل من قرار دارد.
- اولین نسخه DVD حقایق زندگی مقابل من است.
- DVD اولین قسمت حقایق زندگی
- حقایق زندگی
- سریال کمدی
- سرگرمی

افکار انتزاعی برای ایجاد ارتباط میان موضوعاتی که ظاهراً هیچ ارتباطی به یکدیگر ندارند، ضروری است. به منظور جمع زدن برخی موارد معین به صورت انتزاعی، شما نیازمند حس استنتاج و قیاس بالایی هستید.

مرحله 3
عینیت بخشیدن به مفاهیم انتزاعی : آزمون های جای خالی "ادراک سه بعدی، تجزیه و تحلیل بصری-انتزاعی، و حل مسئله" را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهند. در این قسمت فرد را امتحان می کنند که تا چه اندازه می تواند چیزی راکه درک کرده بیان کند.
 این مورد را در نظر بگیرید:هیچ کس نمی تواند هوش را تشریح کند؛ این عبارت نمیتواند در بردارنده هیچ گونه مفهوم تفصیلی متداول و دارای چهارچوب از پیش تعیین شده باشد. ما معتقدیم که می توانیم، اما آیا می توان این توانایی را ملموس سازی نمود. از آنجای که در حال حاضر مقابل کامپیوتر نشسته اید اجازه دهید با استفاده از یک مثال کامپیوتری موضوع را برایتان بازتر کنیم؛ به دو صفحه ی وب مجزا فکر کنید: یکی صفحه آرشیو بدون وجود هیچ گونه لینک، و دیگری یک صفحه ی فعال ویکی پیدیا با لینک های چند رسانه ای (hyper links). صفحه آرشیو به درستی می تواند نشانگر تمام چیزهایی باشد که ما در ذهن خود داریم و یاد گرفته ایم - ثابت و بدون حرکت - و اما هوشی که در ذهن ما وجود دارد می تواند مانند صفحه ی ویکی پیدیا باشد، به صورت اتوماتیک لود شده و از طریق آن می توان با صدها ایده ی دیگر در تماس باقی ماند.
همانطور که از هر صفحه ی اینترنت به راحتی می توانیم به صفحات دیگر رجوع کنیم، در ذهن خود نیز می توانیم در عرض چند ثانیه، ایده های مختلف را مورد تحلیل و بررسی قرار دهم.
در این مثال ما سعی کردیم ادراک خود از عملکرد ذهن را برای شما به عینیت نزدیک کنیم. شما می توایند قضاوت کنید که ما در کار خود موفق بوده ایم یا نه. حالا برای اینکه ضریب هوشی خود را افزایش دهید سعی کنید این کار را خودتان امتحان کنید. در مورد طبیعت، اینترنت و هر چیز دیگری که به ذهنتان می رسد این کار را انجام دهید و به ادراک خود قابلیت ملموس اعطا کنید.

مرحه 4
 تقارن یابی: استدلال ماتریسی به منظور محاسبه ی "توانایی حل مشکلات به طور غیر شفاهی، استدلال استقرایی و قیاس سه بعدی" می باشد.
 در ساخته سینمایی "ذهن زیبا" جان نش "(راسل کرو)" توانایی خارق العاده ای در تقارن یابی برای هر شی در هر موقعیت مکانی دارد. شما هم باید یک چنین تمرینی را آغاز کنید. قدم بزنید و در طی زمانی کمتر از 10 دقیقه شروع کنید به ساختن نوعی حس مرئی از اطراف خود. سعی کنید در هرج و مرج و آشفتگی هایی که در اطرافتان وجود دارد نوعی هماهنگی ایجاد کنید. زاویه ای را که ناودان قدیمی با پیاده رو خیابان می سازد را در نظر بگیرید، ببینید که چگونه شیشه های برف پاک کن اشعه های خورشید را باز تاب می دهند، به فاصله ای که اگر میان برگ های درختان نبود از آنها یک پرده درست می کرد توجه کنید و ...به جای اینکه به آسفالتی که بر روی آن قدم می زنید توجه کنید، به بازتاب نور در آب راکدی که داخل یک گودال کوچک خیابانی ریخته شده، توجه کنید.
الگوهایی که در تست IQ از آن استفاده می شود، نمی تواند به طور آشکارا نشانگر زندگی حقیقی روزمره باشد. البته تا کنون که اینطور نبوده – اما هدف ما فقط افزایش ضریب هوشی شماست و قصد داشتیم تا به شما یاد بدهیم که چگونه میتوانید با دقت و توجه بیشتری به محیط پیرامون خود نگاه کنید و ببینید که چقدر راحت فضای اطرافتان در هر لحظه در حال تغییر و تحول است.

راه‌هایی برای پیشگیری از آنفولانزای نوع A

چند دستورالعمل ساده برای پیشگیری از ابتلاء به آنفولانزای نوع A ( آنفولانزای خوکی ) :

هنگام اپیدمی جهانی یک بیماری، امکان عدم تماس با عامل آن بیماری تقریباً غیرممکن است در حالی که امکان پیشگیری از ابتلاء به آن وجود دارد.

هنگامی که هنوز سالم هستید و بدن شما علائمی از ابتلاء به آنفولانزای نوع A را نشان نمی‌دهد، رعایت چند دستورالعمل ساده از ابتلاء به بیماری و یا توسعه آن جلوگیری می‌نماید.

تنها راه ورود ویروس آنفولانزای نوع A از طریق دهان یا بینی می‌باشد. برای پیشگیری از بیماری کافیست نکات زیر را رعایت نمائید:


1) دستهای خود را چندین بار در روز بشوئید.


2) هیچیک از اجزاء صورت خود را لمس نکنید و در مقابل این وسوسه مقاومت نمائید. (مگر برای خوردن، نوشیدن، شستشو و سایر امور ضروری)


3) دوبار در روز با آب نمک ولرم قرقره نمائید (می‌توانید از محلول لیسترین نیز استفاده نمائید.) ویروس آنفولانزای نوع A از هنگام ورود از طریق دهان یا بینی به مدت 2 الی 3 روز در گلو باقی‌مانده و همانجا تکثیر می‌شود. با قرقره محلولهای ضد‌عفونی کننده مانند آب نمک یا لیسترین می‌توانید از تکثیر ویروس و ابتلاء به بیماری جلوگیری نمائید. این توصیه ساده را بی‌اهمیت تلقی ننمائید.


4) همانند بند 3، بینی خود را نیز حداقل یک بار در روز با آب نمک شستشو نمائید. این موضوع ممکن است برای برخی افراد کمی مشکل بنظر برسد اما با کمی تمرین موفق خواهید شد.


5) مصونیت خود را از طریق مصرف غذاها و میوه‌های حاوی ویتامین C افزایش دهید. چنانچه ناچار از مصرف قرصهای ویتامین C می‌باشید، از وجود روی (Zinc) در آنها اطمینان حاصل نمائید.


6) هرچه می‌توانید مایعات گرم مانند چای، ‌قهوه و .... بنوشید. اثر نوشیدن مایعات گرم مشابه قرقره کردن آب نمک اما بصورت معکوس است. با قرقره نمودن، ویروس را از بدن خارج می‌نمائیم و با نوشیدن مایعات گرم، ویروس را به داخل معده انتقال می‌دهیم که در آنجا امکان تکثیر ندارد.