در نور مناسب چشم انسان مي تواند دو نقطه را به فاصله سه دهم دقيقه از هم تشخيص دهد . هر دقيقه يك شصتم درجه است . به بيان ديگر اگر محيط يك دايره را 21600قسمت  كنيم ، هر قسمت يك كمان يك دقيقه اي است .

چشم انسان مثل دوربين عكاسي تصاوير بي حركت نمي گيرد بلكه مانند دوربين فيلمبرداري دائم در حال ارسال تصاوير متحرك به مغز است . حركات زاويه اي سريع چشم ؛‌جزييات تصوير تشكيل شده در مغز را تكميل مي كنند . به علاوه ما دو چشم داريم و مغز با تركيب دو تصوير باز هم به وضوح بالاتري دست مي يابد . بنابراين وضوح بالاتري دست مي يابد . بنابراين وضوح تصويري كه در مغط تشكيل مي شود از وضوح تصوير يك چشم كه وابسته به تعداد سلولهاي حساس به نور شبكيه است؛‌بيشتر است.

حالا فرض كنيد داريم به يك منظره نگاه مي كنيم . چشم انسان ميدان ديدي نزديك به 180 درجه دارد . اما ما از باب محافظه كاري آن را 120درجه فرض مي كنيم . يعني  شما وقتي داريد به يك منظره نگاه مي كنيد 120 درجه افقي و 120 درجه عمودي را در ميدان ديد خود داريد اين يعني چند پيكسل ؟

120 درجه ضرب در 60 دقيقه در هرد درجه تقسيم بر سه دهم دقيقه مي شود به عبارت 24000 نقطه افقي .

عين همين محاسبه براي نقاط عمودي انجام مي شود و نتيجه همان است 24000 نقطه عمودي .

اگر اين دو عدد را درهم ضرب كنيم به 576ميليون مي رسيم . يعني وقتي داريد به يك منظره نگاه مي كنيد ، مي توانيد يك نصوير 576 مگاپيكسلي از آن در  مغزتان بسازيد .

قدرت تفكيك چشم اسب يك و چهار دهم برابر انسان و چشم موش يك دوازدهم آن است . حساسيت چشم انسان چقدر است ؟

در تاريكي ،‌حساسيت چشم انسان با افزايش رودوپسين در شبكيه افزايش مي يابد ، كل اين فرآيند حدود نيم ساعت طول مي كشد . در اين حالت چشم قادر است نور حاصل از 2 قوتون را تشخيص دهد . در عكاسي اين معادل يك فيلم ISO 800 است . اين حساسيت در نوز كامل به يك ششصدم تقليل مي بابد.