ديروز از خدمت برگشتم . فعلا 5 روز ديگه مرخصي دارم . داخل پادگان سه چهار نفر تا به حال مردن اونم به دليل نوعي بيماري خاص كه جديدا شيوع پيدا كرده و آخريش هم مال گردان خود ما بود . فرمانده پادگان هم  وضعيت رو قرمز تشخيص داد و دستور مرخصي 5 روزه رو به تمام گردانها رو صادر كرد ( خدا پدرشو بيامرزه )‌ منم سرماي سختي خوردم و تو پادگان هم سريعا مورد معالجه قرار گرفتم فعلا هم حالم بد نيست تا ببينيم كه خدا چي مي خواد .


اين كه ميگن خدمت با همه سختي هاش دوره خوبيه واقعا درسته ، با اين كه توي اين مدت كلي سختي كشيدم و از ساعت 4 و نيم صبح تا 9 شب دائم در تكاپو بودم ولي بازم خوش مي گذره فقط اگه الان دارين اين مطلب رو مي خونين و وبلاگم تا به حال به دردتون خورده واسم دعا كنين كه توي تقسيم ها شانس بيارم و يه جاي درست و حسابي بيفتم .


احتمالا توي اين چند روزي كه هستم يكي دو بار آپ خواهم كرد براتون . يه كمي هم دوست دارم كه بگردم ، دلم خيلي گرفته چون محيط پادگان خيلي تكراري و كسل كنندست . راستي از توي خواننده هاي وبلاگ كسي سرباز هست ؟ اگه سرباز پادگان مالك اشتر اراك باشه كه چه بهتر .