يك سال از تولد ايرانيو گذشت . بله درست يك سال پيش در چنين روزي و در چنين ساعت و دقيقه اي وبلاگ رو افتتاح كردم . از همون ابتدا سعي كردم كه يك وبلاگ حرفه اي داشته باشم ولي مي دونم كه هنوز هم موفق به انجام چنين كاري نشدم ولي خوب سعي خودمو كه مي تونم بكنم...! در ابتدا قصد داشتم در مورد مطالب صرفا علمي فعاليت كنم و گهگاهي هم استفاده از متون ادبي هم مد نظرم بود ولي به مرور زمان متون ادبي رو ترجيح دادم در وبلاگي ديگر منتشر كنم ولي به صورت كاملا ناشناس كه الان هم در اونجا و هم در اينجا مي لاگم .

طراحي وبلاگم رو يادمه وقتي كه شروع كردم اطلاعاتم در حد صفر بود ولي به مرور به وبلاگ ساده و بي رنگ و روي تازه كار رو رنگ و رويي دادم تا به اينجا رسيد و الان 4 تا قالب داره و يه اشكال بزرگ كه اونايي كه از طراحي وب و كار با html و  css  سر در ميارن حتما اشكالشو ميدونن .

ايرانيو رو خيلي بيشتر از روز اولش دوست دارم و حالا حالاها هم قصد دل كندن از اون رو ندارم چرا كه كم كم توسط اون دارم حرف هاي نگفته خودم رو با ديگران ميزنم و ميدونم حرف هاي منو حداقل 700 بازديد كننده جديد در روز مي خونن و اين باعث آرامشم ميشه . از طرفي هم دوستاني كه به بنده لطف دارن و نظر ميدهند  هم باعث دلگرمي من شده و مي شوند .

در كل ايرانيو همواره ضعف هايي داشته كه به كمك دوستانم بر طرفش كردم و ضعف هايي هم داره كه در آينده برطرف خواهد شد . به وبلاگها زيادي سر ميزنم ولي به دليل اين كه كمتر وقت ميكنم براشون كامنت بذارم يا ايميل بزنم فكر ميكنم منو كمتر بشناسن از جمله : شرتو - زير خط اي تي - بلوط -  پاپيون بلاگ  - آي تي بلاگ - مريم بانو - دو دانشجوي آي تي - كوچه - ميلاد - عصر جديد - آشوب - پلاسفا -  شيدا و خيلي از دوستان كه توي favorites هستن و تعدادشون واقعا زياده و در اينجا لازمه كه از همگي تشكر كنم .